صلح به چه بهايى؟

امروزها موضوع صلح در صدر خواسته‌هاى ما افغان‌ها قرار گرفته است تا جايى كه دراين روز‌ها، موضوع همه ديدار‌هاى رئيس‌جمهور با شخصيت‌هاى خارجى، ملى و محلى را مسئله صلح تشكيل مى‌دهد و گفته مى‌شود حتى رئيس‌جمهور تصميم گرفته است نهاد ديگرى را تحت عنوان«نهاد ملى مشورتى صلح» در كنار شوراى عالى صلح تشكيل دهد تا جايى كه اين موازى‌كارى، زمينه‌هاى نگرانى برخى مقام‌های ارشد شوراى عالى صلح را فراهم آورده است.

همه اين فعل و انفعالات ارگ، متأثر از ديپلوماسى صلح‌طلبانه‌اى است كه مدتى مى‌شود توسط زلمى خليلزاد، نماينده ويژه‌ی وزارت خارجه ايالات متحده امريكا براى صلح افغانستان، پيگيرى مى‌شود. اين اقدام‌های صلح‌خواهانه امريكايى‌ها درحالى صورت مى‌گيرند كه قبل از آن و به‌خصوص بعد از روى كار آمدن دونالد ترامپ، آن‌ها از راهبرد جنگ با طالبان توسط ترامپ سخن گفتند و رئيس‌جمهور امريكا با غرور اعلام نمود كه كارى را كه ديگران نتوانستند به پايان برسانند، وی آنرا به پايان خواهد رسانید. امریکایی‌ها حتى پیش از اعلام استراتژى جديدشان، از استعمال مادر بمب‌ها بر فراز لانه‌هاى هراس‌افکنان بر كوه‌هاى توره بوره خبر داده بودند!

اكنون چه شده كه راهبرد جنگى امريكايى‌ها جواب نداده و آن‌ها مجبور شده‌اند صلح را گدايى كنند؟!

آيا امريكايى‌ها از همان ابتدا در راهبرد جنگى‌شان برضد هراس‌افکنان صادق نبوده‌اند كه اين جنگ به نتيجه‌اى نرسيده و محكوم به شكست شده است؟ يا تصور ما از قدرت نظامى امريكا كاملا اشتباه است و واقعا امريكايى‌ها در اعلام مواضع خود صادق بوده‌اند/ هستند و اما توان مهار ماشين جنگى هراس‌افکنی را ندارند و مجبور شده‌اند كه سر و ته جنگ افغانستان را به هر شكل ممكن به هم آورده و زمينه خروج آبرومندانه خود از افغانستان را فراهم نمايند؟!

اگر فرضيه اول درست باشد، لابد همانگونه كه امريكايى‌ها در راهبرد جنگى‌شان صادق نبودند، اين بار در راهبرد صلح نيز صادق نخواهند بود زيرا بنا بر اين فرض، آنچه كه براى آن‌ها از همان ابتدا مهم نبوده، منافع ملى افغان‌ها بوده و آنان به بهانه مبارزه با هراس‌افکنی و ايجاد حكومت قانون، در حقيقت در جستجوي اهداف ديگرى در اين منطقه آمده بوده‌اند!

اگر فرضيه دوم درست باشد، پس مطمئنا امريكايى‌ها همه ارزش‌هاى حقوق بشرى، حقوق زن، دموكراسى و دولت قانون را قربانى خود خواهند كرد و پرونده‌ی افغانستان را يك بار ديگر تحويل آى.اس.آى و متحدين مرتجع و پولدار منطقه‌اى خود خواهند نمود و ازدرون دموكراسى امريكايى كه در مدت تقريبا بيست سال به مردم افغانستان قول داده بودند، يك حكومت قرون وسطايى آدم‌كش، مدنيت‌ستيز و غيرمسئول بيرون خواهد آمد!

زيرا امريكايى‌ مستأصل و شكست‌خورده فقط به فكر نجات خود خواهد بود و كار مثبتى از دستش بر نخواهد آمد.

علی احمدی

Go to top