سایۀ پاکستان در جنگ غزنی !

طالبان، شب جمعه 19 اسد به شهرغزنی، مرکز این ولایت حمله نموده و برای 5 روز در این شهر حضور داشتند. هرچند آمار دقیق تلفات دو طرف تا هنوز اعلام نشده، ولی ارقام شواهد محلی و ارقام غیر رسمی از کشته و زخمی شدن صدها نظامی و غیر نظامی در این نبرد خبرداده‌اند. غافلگیرانه بودن حملۀ غزنی باعث گیرافتادن مردم ملکی و نظامیانی که در شهر مستقر بودند گردید. تداوم جنگ و تصرف بیشتر ساحات شهر، باعث افزایش تلفات انسانی شد. مسئولین از کشته شدن بیش از 100 نظامی خبردادند. در قسمت تلفات غیر نظامی اما ارقام متفاوت است ولی آمار غیر رسمی گواه این است که میزان تلفات غیر نظامیان نیز کمتر از نیروهای امنیتی نبوده است. خسارات مالی وارده برغزنی نیز فراتر از تصور است. بطوری که رئیس جمهور درسفر26 اسد به غزنی 20 میلیون دالر را برای بازسازی بخش‌های تخریب شدۀ این شهر اختصاص داد.

از جانب دیگرهم صدها تن از جنگجویان مهاجم نیز کشته و زخمی شده‌اند. با اینکه آماردقیق نیست ولی برخی ارقام، کشته شدن کم از کم 400 تن را یاد آوری می‌کند. ولی نکتۀ قابل توجه در جنگ غزنی این است که در روزهای اول رئیس جمهور"محمد اشرف غنی" با اعلام حضور پاکستانی ها در نبرد غزنی، از تداوی جنگجویان طالب در مراکز درمانی پاکستان خبر داده و از مسئولین ارشد نظامی پاکستان در این مورد توضیح خواست. دولت پاکستان ولی همیشه این گونه موارد را رد کرده است. به دنبال آن در روزهای بعد از جنگ غزنی در شبکه‌های اجتماعی خبرها و عکس‌هایی منتشرگردید که نشان می‌داد اجساد کشته شدگان جنگ غزنی به پاکستان منتقل یا در آنجا دفن می‌شود.

کمیتۀ بین المللی صلیب سرخ در روزهای پس از جنگ از جمع‌آوری نزدیک به 200 جسد از غزنی خبر داد. این اجساد نه از نظامیان افغان بود و نه از مردم غزنی بلکه همه اجساد متعلق به مردم توسط اقارب و اجساد نظامیان توسط دولت در روزهای اول جمع آوری و شناسایی شده بودند. حتی طالبان افغان نیز فرصت و امکانات کافی برای انتقال اجساد و زخمیان خود داشتند. گفته می‌شود تمامی این اجساد مربوط به جنگجویان خارجی بوده است.

طارق شاه بهرامی وزیر دفاع کشور نیز تاکید کرد که جنگ غزنی از بیرون هدایت و کنترل می‌شد، وی گفت: در این نبرد جنگجویان غیر افغان به شمول شهروندان پاکستانی، عرب و چچنی شرکت داشتند. نجیب دانش سخنگوی وزارت داخله هم در روزهای اخیر ضمن شکایت از دست داشتن پاکستان در جنگ غزنی، بیان داشت که نظامیان پاکستانی با حضور فعال در صفوف طالبان در برنامه ریزی حمله به غزنی، طرح نقشه‌های جنگی و فراهم آوری تسهیلات به طالبان نقش پررنگی داشته اند. این وزارت نیز گفته که بخش عمده ای از افراد کشته شده در صف طالبان جنگجویان بیگانه بوده‌اند.

نهادهای امنیتی افغان حمله به غزنی را غیر قابل پیش‌بینی دانستند. محمد رادمنش سخنگوی وزارت دفاع ضعف نهاد های استخباراتی را عامل سقوط غزنی عنوان کرد. گفته می شود طالبان از شش ماه بدینسو برای حمله به این شهر برنامه ریزی کرده بودند.

این همه شواهدی است که حضور شهروندان پاکستان و کم از کم حضور سایه ای از پاکستان در نبردهای افغانستان را ثابت می کند. در 17 سال گذشته بارها دولت افغانستان،پاکستان را به مداخله در امور داخلی، تمویل و تجهیز مخالفان مسلح متهم دانسته و از عبور و مرور آزادانه هراس افکنان از مناطق مرزی بدون ممانعت نظامیان پاکستان خبر داده است. ولی دولت پاکستان همواره این ادعا ها را رد می‌کند. دولت افغانستان تنها به ذکر موضوع در رسانه ها بسنده نموده و از همان آدرس دولت پاکستان نیز جواب منفی داده است. در این مدت (بعد از جنگ غزنی حتی وزارت خارجه کشور اقدام به احضار سفیر پاکستان و وضاحت خواستن از وی نکرده است. افغانستان و پاکستان در ماههای اخیر سند " برنامه عمل افغانستان و پاکستان برای صلح و همبستگی " را امضا نموده‌اند بر اساس این سند دو دولت باید به همدیگر در راستای مبارزه با تروریزم و تامین صلح همکاری کنند، جنگ غزنی و بی تفاوتی دولت پاکستان نسبت به گفته‌های مقامات افغان، نشان‌دهندۀ تکراری و بی اهمیت شمردن این گفته ها است. با اینکه مردم هردو کشور قربانی تروریزم و دهشت افکنی هستند، ولی گفته می‌شود که دولت پاکستان همواره بجای مبارزه با هراس‌افکنی، از فرصت‌ها فقط برای تامین منافع مادی خود و امتیاز گیری از جامعه جهانی و دولت افغانستان استفاده کرده است. دولت افغانستان هم اغلب اوقات از موضع ضعف وارد شده و تقاضاهایی از جانب پاکستان داشته که با برخورد سرد جانب پاکستان مواجه شده است.

ولی اکنون که دولت جدید در پاکستان روی کار آمده، بر مسئولین افغانستان است تا همانند یک کشور مستقل وهمسایه با قاطعیت و جدیت برخورد نموده، بیشتر از گذشته بالای دولت جدید پاکستان فشار وارد کنند، تا مسئولین آن کشور احساس مسئولیت نموده و افغانستان را مانند همسایۀ تاثیر گذار و مفید قبول کنند. دولت جدید پاکستان نیز تجربیات بی نتیجۀ دولت های پیشین را تکرار نکند و با اندیشه و راهکارهای جدید نسبت به مردم و قضایای افغانستان بنگرد، زیرا هر حادثۀ تروریستی که خواه در پاکستان و خواه در افغانستان روی می‌دهد مردم دو کشور را که مسلمان‌اند داغدار نموده و قلبهایشان را آکنده از درد می‌سازد. دو کشور باید روی منافع مشترکی که با تامین امنیت و گسترش مبادلات و رونق اقتصاد تامین می شود تمرکز کنند. در واقع کار کردن روی منافع مشترک دو ملت و دوکشوربه مراتب سودی بیشتر از هزینۀ جنگ به جیب پاکستان سرازیر خواهد کرد. افغانستان نیز از چنان وضعیت بهرۀ بیشتر خواهد برد.

اگر بیاد داشته باشید در چند سال اخیر سیاست اقتصادی دولت آقای غنی در راستای مبارزه با فشار اقتصادی پاکستان و یافتن راههای بدیل تجارتی- اقتصادی موثر واقع شد و تا حد قابل ملاحظه‌ای از وابستگی بازار افغانستان به امتعۀ پاکستانی کاسته شده است. در این راستا نیز اگر دولت افغانستان با جدیت بیشتر عمل نموده و از توانمندی‌های و امکانات موجود برای تحت فشار قرار دادن پاکستان استفاده کند یقیناً نتیجه خوب خواهد داد.

امیر همت

آخرین ویرایش در یکشنبه, 11 سنبله 1397 ساعت 08:10

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top