بلک‌واتر، نماد درنده‌خویی در هلال خونین

هفتم اکتبر برابر با هفدهمین سالروز یورش آمریکا و متحدانش به افغانستان و یا به عبارت دیگر، سالروز حمله به طالبان و سایر تروریست‌های بین‌المللی چون القاعده است. طولانی شدن جنگ آمریکا در افغانستان، حتی اگر طبق یک برنامه هم بوده باشد، بدون شک یکی از ناکام‌ترین جنگ‌های آمریکا در جهان است. نشانه‌های متیقنی وجود دارد که شهروندان و مقامات آمریکا از این جنگ به ستوه آمده‌اند و مدتی است که به دنبال خروج از باتلاق افغانستان هستند. یکی از راه‌های بیرون‌رفت آمریکا از جنگ افغانستان، خصوصی‌سازی این جنگ و واگذاری مدیریت آن به شرکت‌های امنیتی خصوصی مثل کمپنی «آکادمی» یا «بلک‌واتر» و «ایکس.ای» سابق است. «اریک پرنس»، بنیان‌گذار شرکت امنیتی بلک‌واتر که مناسبات نزدیک با دونالد ترامپ دارد، در تلاش برای متقاعد کردن رئیس‌جمهوری آمریکا برای واگذاری جنگ افغانستان به شرکت او است. پرنس که خواهرش، «بتسی دواس» وزیر کنونی آموزش در آمریکا است، یکی از لابی‌های پُرقدرت در نهادهای نظامی و امنیتی آمریکا به شمار می‌رود. با این‌که احزاب سیاسی و مقامات دولت افغانستان و همچنین سایر نهادهای بین‌المللی چون «دیدبان حقوق بشر» با خصوصی‌سازی جنگ در افغانستان مخالفت کرده‌اند اما به خاطر نفوذ اریک پرنس در کاخ سفید و پنتاگون، این احتمال وجود دارد که ترامپ، به یک تصمیم خطرناک اقدام کند و جنگ افغانستان را به بلک‌واتر واگذار نماید. اخیراً پرنس در گفتگو با «طلوع»، از طرح خود برای واگذاری جنگ افغانستان به شرکت خودش دفاع کرد و به افغان‌ها اطمینان داد؛ در صورتی که طرحش پذیرفته شود، با استخدام نیروهای قراردادی، فقط ظرف شش ماه، به جنگ افغانستان پایان خواهد داد اما او دروغ گفت زیرا موجودیت شرکت پرنس، بر جنگ استوار است و اگر جنگ پایان یابد دیگر نیازی به کمپنی‌های خصوصی امنیتی نخواهد بود. از این‌رو شرکت‌های امنیتی تلاش خواهند کرد تا وضعیت در مناطق جنگی را در حالت نوسان مدیریت کنند و شیوه‌های را به کار گیرند که نمایانگر وابسته بودن دولت‌ها به این قراردادی‌ها باشد. جدای از این، با تصمیم غیرقابل پیش‌بینی ترامپ، آمریکا پای خود را از جنگ افغانستان که آغازگرش است، پس می‌کشد و جنگ به کسانی واگذار می‌گردد که کارنامه آن‌ها، جز تباهی چیز دیگری نیست. شلیک به غیرنظامیان، آدم‌ربایی، قاچاق و کمک به تروریست‌ها و سایر گروه‌های تبهکار، از جمله کارنامه‌های نیروهای بلک‌واتر در جهان و به خصوص در عراق و افغانستان است. نیویورک‌تایمز در دسامبر ۲۰۰۹، گزارش مفصلی از عملکرد منفی بلک‌واتر منتشر کرد که باعث سرافکندگی پنتاگون و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا شد. در واقع، پیمانکاران بلک‌واتر، بی‌رحم‌ترین مزدبگیران هستند که فقط پول را می‌شناسند و کم‌‌ترین بهایی برای جان غیرنظامیان قایل نیستند. این نیروها در سال ۲۰۰۷، چهارده غیرنظامی عراقی را به ضرب گلوله در میدان «نیسور» بغداد کشتند که پس از آن، دولت عراق ادامه فعالیت شرکت بلک‌واتر را ممنوع کرد. نیروهای بلک‌واتر در افغانستان نیز کارنامه خوبی ندارند. آنان بارها به روی غیرنظامیان افغان آتش گشوده‌اند که منجر به کشته و زخمی شدن غیرنظامیان شده است. به ‌عنوان ‌مثال: نیروهای بلک‌واتر در اوايل سال ۱۳۸۷خورشيدی، یک خودروی غیرنظامیان را در کابل به گلوله بستند که یک نفر کشته و تعدادی زخمی شدند. این اتفاق، بارها و بارها در افغانستان رخ داد که ده‌ها تن را به کام مرگ کشاند. سرانجام دولت حامد کرزی، فعالیت‌های شرکت‌های امنیتی خصوصی از جمله بلک‌واتر را محدود کرد اما بااین‌وجود، هنوز ردپای بلک‌واتر در افغانستان دیده می‌شود. بدنامی بلک‌واتر، به جایی رسید که مالک آن در سال ۲۰۱۳، به نوشتن کتاب «سلحشوران غیرنظامی» اقدام کرد تا شاید از بدنامی شرکتش بکاهد اما موفق نشد. بلک‌واتر با آرم پنجه یک حیوان درنده شناخته می‌شود که احاطه شده در هلال خونین است. این شرکت که در سال ۱۹۹۷ میلادی توسط اریک پرنس تأسیس شد، در اندک زمانی مورد توجه سازمان سیا و پنتاگون قرار گرفت و قراردادهای میلیون و میلیارد دالری را با آن، به‌منظور حفاظت و اسکورت دیپلمات‌ها و کاروان‌های آمریکایی امضا کردند. در حال حاضر پیمانکاران کمپنی آکادمی یا بلک‌واتر سابق، در چندین کشور از جمله یمن فعالیت می‌کنند که در آنجا نیز کارنامه سیاهی از خود برجای گذاشته‌اند. اگر ترامپ با طرح اریک پرنس، موافقت کند که فعلاً دشوار به نظر می‌رسد، اختیار جنگ افغانستان به شرکت بدنام بلک‌واتر واگذار خواهد شد. در این صورت، افغانستان از بحران ناکامی آمریکا، وارد بحران دیگری می‌گردد که غیرقابل پیش‌بینی است.

محمد مرادی 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top