انتخابی که انتخابات را می برد و مسیر صلح را تغییر می دهد

تقررامرالله صالح و اسدالله خالد نشاندهنده دو احتمالی ایست که یکی از دو و یا هردو می توانند درست باشند:

۱- رئیس جمهور غنی می خواهد در انتخابات تیمی را تشکیل بدهد که ستون محکمی را اعضای آن می توانست در تیم مخالف تشکیل بدهد و تحلیل عمومی همین است.

۲- تحلیلی که کمتر مورد توجه قرارگرفته است، مساله صلح و اختلاف میان رئیس جمهور غنی و امریکائیان است.

امریکائیان می خواهند جنگ با یک معامله‌ای با طالبان خاتمه پیداکند، این درحالی است که رئیس جمهور می خواهد جنگ با پادرمیانی افغانها و تامین منافع کلان حکومت، به پایان برسد.

اختلاف آقای غنی با امریکا موجب شده است تا او با آوردن افراد پاکستان ستیز پروسه صلح را به بدبینی پاکستان سوق دهد، دراین صورت پاکستان همکاری صادقانه نخواهد کرد و بگونه‌ای جای پای جنگ را زنده نگه‌خواهد داشت.

درعین زمان با آن که رئیس جمهور غنی با امریکا رابطه خوبی دارد، اما تضاد منافع کشوری افغانستان با امریکا موجب می شود که گاهی راه شان هم جدا شود، حتی احتمال دارد که اگر امریکا دولت افغانستان را در پروسه صلح نقش پررنگ ندهد، تمایل به سمت روسیه و ایران بیشتر شود.

گفتگوی ایالات متحده امریکا با طالبان و بی اعتنایی دوطرف نسبت به حکومت افغانستان از یکسو و موجی از انتقادات داخلی از سوی دیگر موجب شد تا حکومت افغانستان نیز به اهرم‌های فشار روی بیاورد، انزوای سیاسی درداخل و سرخوردگی خارجی برای حکومت افغانستان بیشتر سناریوی دوره حکومت دکترنجیب را تداعی می کرد، از همین جهت حکومت باید اتوریته خودرا حفظ می کرد و به نوعی نشان می داد که می تواند مانور اقتدار و چالش را اجرا کند.

نقطه مشترک حکومت با آقای صالح و خالد در طالبان ستیزی و داشتن اردو و پولیس مقتدر با امنیت بیدار است، بارها شده است که آقای صالح تاکید بر تداوم حمایت موجود از نیروهای امنیتی کرده است، بدون هیچ تردیدی اشرف غنی بنیادگذار اردوی معاصر افغانستان است، او اردو را حمایت بالایی کرد و اصلاحات را درسطوح مختلف اجرا نمود، داشتن خلاهای مدیریتی و یا اوپراتیفی به هیچ وجه موجب نمی شود تا حقیقت کار نادیده انگاشته شود.

با حضور این دو شخصیت، مسلما مذاکرات به سمت جدیدی خواهد رفت، ضمن اینکه حملات تهاجمی برعلیه طالبان تقویت می شود، نقش حکومت درگفتگوی صلح و آبرومندی آن درمیدان نبرد را تقویت و ضرب شست محکمی دراین مقطع کوتاه حکومت تا پایان انتخابات خواهد بود.

به گفته سخنگوی وزارت خارجه افغانستان قرار است که فردا وزیرخارجه پاکستان به افغانستان سفر کند و این اولین شتابی خواهد بود که پاکستان را دست‌پاچه و متوجه خواهد ساخت که تنها بازیگر صلح ایالات متحده نیست، حکومت افغانستان به پرتگاه حکومت دکتر نجیب نرسیده است که چندقدرت بیرونی در کشور دیگری بنشینند و درباره این کشور تصمیم بگیرند، بدون تردید، آقای صالح و خالد، هردو با این نگاه همسو با آقای غنی هستند.

با این رویکرد، چشم انداز صلح تیره‌تر خواهد شد و نتیجه آن به این زودی‌ها که ایالات متحده انتظار داشت، بدست نخواهد آمد و نقش حکومت افغانستان درمیدان نبردهای تهاجمی روشن خواهد شد.

اگر ایالات متحده به بی توجهی خویش ادامه دهد، احتمال می رود که سکه‌ی حکومت افغانستان از قبله‌ی واشنگتن به سمت کرملن بچرخد و تهران و کابل برخلاف چهارسال گذشته، به احیای خواهرخواندگی بپردازند.

شریف آریایی

Go to top