شوکت سلطان غیاث الدین چه شد؟

در میان ممالک جهان افغانستان شاید تنها کشوری باشد که گذشته‌اش از آینده‌اش روشن‌تر و پربارتر است. گذشته روشن و پر افتخار با چشم انداز تاریک آینده اوضاع اجتماعی افغانستان را چنان پیچیده و مغلق ساخته است که دیگر نه در بستر اجتماع و نه در بستر سیاست کسی می‌تواند جایگاه خود را شناخته و برای آینده‌اش برنامه ریزی کند. آشفتگی اجتماعی و سیاسی در افغانستان سبب شده است که دستاوردهای تاریخی و فرهنگی این کشور نیز مورد بی‌توجهی جامعه و دولت مردان قرار گیرد. در جغرافیای که تمام هم و غم مردم پیدا کردن نان است و زنده نگهداشتن نفس، مجالی برای اندیشیدن به فردای بهتر نمانده است. مدتی است که برای رفت و آمدم به محل کار و خانه، از مسیر جاده شهید احمدشاه مسعود می‌گذرم. هر زمان و هر موقعی از شب و روز انبوهی از افراد و اشخاصی را دیده‌ام که با چهره‌های سیاه و زنگار گرفته در مقابل درب اصلی لیسه سلطان غیاث الدین، در میان بلوار جاده تجمع کرده‌اند و سر گرم کشیدن انواع و اقسام مخدرات هستند. مکانی را که این افراد برای مست کردن انتخاب کرده‌اند، یکی از مراکز فرهنگی شهرمزار شریف به حساب می‌آید. لیسه سلطان غیاث الدین، دیوار فرهیختگان و جایگاه و پایگاه رسانه‌های بلخ در همین محدوده واقع شده است. هر بار که این محدوده عبور می‌کنم، دلم می‌گیرد. نمی‌دانم به شوکت سلطان غیاث الدین غوری و فرهیختگان بلخی افتخار کنم یا به زنگار گرفته‌های زیر پتو گریه کنم؟! 

غیاث الدین محمد از سلاطین خوشنام دوره غوریان است که علاءالدین حسین جهانسوز بعد مرگ پدرش او و برادرش شهاب الدین را به حکومت ایالات سنگه گمارد و فتح خراسان در زمان وی صورت گرفت. غیاث الدین که حدود ۴۱ حکومت کرد از سلاطین مشهور نیمه دوم سده ۶ هجری است و مورد تمجید و احترام مورخان بود. او سیاستمداری با کفایت بود که مملکت را با حسن سیاست اداره می‌کرد او از فضل و دانش و ادب بهره‌مند بود و خطی زیبا داشت و به فن بلاغت آشنا و به خط زیبای خود قرآن می‌نوشت. در زمان او بناهای زیادی اعمار گردید که مشهورترین شان مسجد جامع هرات و باغ ارم در ولایت هلمند می‌باشد.
این مطلب را از این جهت یاد آور شدم که خوانندگان عزیز شمه‌ای از دستاوردهای این بزرگان تاریخی را دانسته باشند. این‌که امروز ما میراث دار این تاریخ پرافتخار هستیم. اما به جایی حفظ و مراقبت آن، از آنجا به عنوان پایگاه معتادان مواد مخدر استفاده می‌شود.
از طرف دیگر، هر زمان که دانش‌جویان لیسه سلطان غیاث الدین مرخص می‌شوند، دیده می‌شود که انبوهی از کودکان نابالغ و خام در میان این معتادان از سر کنجکاویی به تماشا هستند. هیچ شکی وجود ندارد که این امر باعث قباحت زدایی از پدیده اعیاد گردیده و در دراز مدت اعتیاد را به چشم این کودکان امر عادی جلوه داده و از سر تفنن و سرگرمی پای آن‌ها را نیز در آن دایره مهلک می‌کشاند. از نگاه تربیتی حتی دیدن آن صحنه‌ها برای کودکان عواقب نگوار دارد گه رسد به آن‌که در میان آن‌ها پرسه بزنند. ریاست معارف بلخ، ریاست صحت عامه و ارگان‌های امنیتی مسئولیت دارند که به این موضوع رسیدگی نمایند و فرزندان‌شان را از این خطر بزرگ و از این تهدید ناگوار رهایی بخشند. گذشته از اثرات منفی تربیتی آن، از نگاه بهداشتی نیز این تداخل می‌تواند سبب سرایت انواع بیماری‌های مهلک از جمله ایدز به کودکان‌مان گردد.

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top