دوشنبه 08 جوزا 1396 برابر با 29 می 2017

شمال؛ تهاجم تروریسم و تریاک!

 

این روزها اگر در اطراف روضه سخی گشت و گذار کنید، وضعیت را دگرگونه می‌بینید؛ تعداد زیادی جوان پشتون‌تبار را می‌‌بینید که در باغچه روضه گروه گروه نشسته‌اند و مصروف صحبت و تلفن بازی و ... هستند. از سر و وضع‌ و زبان و لهجه‌شان پیداست که از جای دیگری آمده‌اند و در مزارشریف مسافراند.

یک هفته پیش بود که ناگهان در شبکه‌های اجتماعی صدا بلند شد که چند صد یا چند هزار جوان از مردم قندهار و هلمند، وارد بلخ و ولایات شمال شده‌اند. گمانه‌زنی‌ها در این مورد زیاد و دیدگاه‌ها مشوش و پراکنده بود؛ برخی آن‌ها را نیروهای طالبان می‌دانستند و آمدن آن‌ها را به عملیات بهاری طالبان ربط می‌دادند و برخی آن‌ها را جوانان جویای کار می‌خواندند. برخی نظر می‌دادند که چرا مسوولین ولایت به آن‌ها اجازه ورود به بلخ را داده‌اند و برخی می‌گفتند افغانستان سرزمین همة این مردم است و هیچ شهر و هیچ منطقه‌ای به هیچ فرد یا قومی اختصاص ندارد و ...

در نهایت آن‌چه دیدگاه‌ها را بیش‌تر به خود جلب کرد پاسخ خود آن جوانان بود؛ آن‌ها گفتند از ولایات جنوبی برای نیشتر زدن تریاک به شمال آمده‌اند. این جوانان می‌گویند: شنیده‌ایم که امسال در بلخ و دیگر ولایات شمال تریاک زیاد کشت شده و ما هم متخصص این کار هستیم.

در 15 سال گذشته افغانستان در چنگال دو پدیده خطرناک گرفتار بوده است. تروریسم و مواد مخدر. هزاران نیروی نظامی غربی از چهل کشور جهان که جامعه جهانی نامیده شدند به افغانستان آمدند با شعار و هدف مبارزه با تروریسم و مواد مخدر. تروریسم و مواد مخدر در ولایات جنوبی بود. انگلستان مسوول مبارزه با مواد مخدر افغانستان شد و امریکا مسوول مبارزه با تروریسم. نیروهای انگلیسی بیش‌تر در ولایت هلمند مستقر شدند و در این سال‌ها در تمام کشور نه تنها مواد مخدر کاهش نیافت بلکه بسیار افزایش یافت. این افزایش در ولایت هلمند بیش از دیگر ولایات بود. این چیزی بود که صاحب‌نظران را به این فکر انداخت که چه رابطه‌ای میان حضور انگلیسی‌ها و افزایش مواد مخدر وجود دارد.

تحقیقات بعدی نشان داد که یکی از کارهای مهم نیروهای غربی خصوصا انگلیسی و امریکایی قاچاق مواد مخدر از افغانستان به کشورهای غربی و یا عربی بوده است. با توجه به این‌که فضای هوایی افغانستان و میدان‌های هوایی این کشور در این سال‌ها در اختیار غربی‌ها و خصوصا امریکایی‌ها بود، آن‌ها به آسانی آب خوردن مواد مخدر را از افغانستان به کشورهای دیگر انتقال می‌دادند.

برنامة دولت افغانستان مبارزه و نابودی کشت کوکنار و جلوگیری از تولید و قاچاق این مواد بوده است. این برنامه برخلاف جنوب، در ولایات شمال به خوبی تطبیق شد و این ولایات از کشت، قاچاق و تولید مواد مخدر پاک شد.

در یکی دو سال اخیر هم‌چنان‌که پدیده تروریسم از جنوب به شمال انتقال یافته و حالا شمال به مأمن و مرکز تروریسم بین المللی تبدیل شده و سراسر شمال را جنگ و ناامنی فرا گرفته است، کشت و تولید مواد مخدر نیز به سوی شمال سرازیر شده است. در تمام ولایات شمال کوکنار کشت می‌شود و خرید و فروش آن نیز آزاد است.

حالا در خیایان‌های شهر زیبای مزارشریف که قدم بزنی، گله گله معتادان را می‌بینی که در میان آشغال‌ها در هم می‌لولند و بدون هیچ ملاحظه و شرمی، سر به سر می‌شوند و کار خود را انجام می‌دهند.

عبدالقادر مصباح، مسوول موسسه خط نو در مزارشریف می‌گوید: امسال نزدیک به 400 هزار جریب زمین در نقاط مختلف ولایت‌های شمال و شمال شرق کوکنار کشت شده است.

از سال گذشته مردم کشت کوکنار را به طور وسیع آغاز کردند و به گفته آقای مصباح: سال گذشته در زون شمال و شمال شرق کشور 98 هزار جریب زمین مواد مخدر کشت شده بود؛ اما امسال (1396) این آمار 4 برابر شده است که نشانگر حدود 400 هزار جریب زمین کشت این پدیده را در این حوزه نشان می‌دهد.

اگر در سال‌های گذشته کم و بیش در مناطقی کشت می‌شد که یا تحت کنترل مخالفین بود یا از ناامنی رنج می‌برد، اما امسال این محدودیت‌ها برداشته شده و در منظر ادارات دولتی و نهادهای امنیتی کشت شده است.

کشت مواد مخدر در سال جاری به حدی است که به گفته آقای مصباح 4000 هزار نفر از جنوب برای نیشتر زدن به شمال آمده‌اند. آقای مصباح که در این موضوع تحقیق کرده می‌گوید: در زون شمال و شمال شرق کشور بیش از 500 هزار نفر معتاد به مواد مخدر هستند؛ از آنجمله 200 هزار نفرشان در ولایت بلخ است و هر کدام شان روزانه مقدار یک گرام مواد مخدر استفاده می‌کنند.

معلوم می‌شود که در این سال‌ها نه تنها تروریسم به شمال انتقال یافته بلکه مواد مخدر نیز به همراه آن به شمال آمده است. تروریسم و مواد مخدر هم‌ذات و همراه هستند؛ با هم وارد می‌شوند و با هم نیز مردم را به تباهی و نابودی می‌کشانند. حالا هردو به شمال کشور آمده‌اند.






نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top