تقرر طالب ستیزان و بازی جدید حکومت

تقرر دو شخصیت با تجربه و آب دیده در امور جنگی و امنیتی؛ امر الله صالح و اسدالله خالد نشان می دهد که حکومت برای تشدید جنگ با طالبان جدی تر شده است. این در حالیست که حکومت وحدت ملی خواست آقای خلیل‌زاد را برای ایجاد ادارهء موقت یا هر تغییر دیگری که رهبران حکومت موجود را از قدرت در بدل صلح با طالبان بر اندازد ظاهراً رد کرده اند . همهمهء خروج قسمی قوای خارجی از افغانستان در پهلوی سایر جنبه ها نوعی فشار از جانب امریکا به منظور وادار کردن حاکمان موجود به توقعات آن کشور برای توافق با طالبان نیز بوده می تواند که روحیهء مردم و نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان را به شدت تضعیف کرده است. حکومت افغانستان تلاش نهایی خود را برای نشان دادن توانایی خود به دفاع مستقلانه از کشور به نمایش خواهد گذاشت و در رفتار خود با طالبان از اوج بی رحمی کار خواهد گرفت، در شرایطی که طاهرا زمان برای نتیجه بخشی یک چنین اقداماتی دیرشده است . باتوجه به این تجربه که راه سخت افزاری حل مساله؛ کار آمدی چندانی نداشته و ندارد از یک سو، و فقدان اعتماد به توانایی حکومت موجود برای جلب حمایت مردم از جانب دیگر، آمریکا را وادار کرده است تا به هر قیمتی در بحث افغانستان به راه حل غیر نظامی تن در دهد و مخالفین خود و دولت افغانستان را وارد سیستم سیاسی کند . با این حساب عزل و نصب های این چنینی هیچ دردی را برای مردم و دولت افغانستان دوا نمی‌کند . شاید به تشدید جنگ کمک کند و یا برای موفقیت دوبارهء محمد اشرف غنی در انتخابات احتمالی پیش روی ریاست جمهوری مفید واقع شود اما اصل راه آن است که آمریکا با توافق روسیه و با اجماع منطقوی بر سر پایان جنگ در افغانستان می روند . از طرف دیگر؛ طالبان به عنوان یک گروه تروریستی، بیگانه پرست و مزدور استخبارات منطقه، نگاه متکبرانه و سبکسرانه به صلح دارند. پاکستان، امارات‌ و سعودی ها سه کشوری که حامی طالبان در اوایل تشکیل امارت اسلامی بودند رهبری مذاکرات قطر را به دوش گرفته خواستند تا دولت افغانستان را ضعیف جلوه داده و طالبان را وادار کنند که با نمایندگان دولت افغانستان وارد مذاکره نشوند. رفتار ناشیانه و جاهلانه طالبان در ابوظبی نشان داد که این گروهک ضد بشری، به جای توجه به منافع ملی افغانستان، بیشتر در صدد حفظ منافع و پی‌گیری نیات شوم سازمان استخباراتی آی‌اس‌آی است. تقرری‌های جدید می‌تواند مدیریت در سطح عالی رهبری نیروهای مسلح را بهبود ببخشد و انگیزه تهاجمی نیروهای امنیتی علیه تروریست‌ها را افزایش دهد.

اگر دولت برای مبارزه با طالبان و حلقات هم‌سو با آنان جدی باشد و صلاحیت سرکوب گروهک‌های ضد انسانی را به قدمه‌های اجرایی تفویض و آنان را به خوبی تامین و تجهیز نماید، هم شرایط امنیتی بهبود خواهد بافت و هم طالبان را در مذاکرات صلح از تکبر و سبک‌سری خارج خواهد ساخت. در صورتی‌که حکومت وحدت ملی اسیر وسوسه‌های برخی حلقات هم‌سو با طالبان نمی‌شد و زود تر به سرکوب جدی دشمنان میهن و ملت اقدام می‌کرد، طالبان فرصت و جرئت این گونه رفتارهای جاهلانه و متکبرانه را نمی‌یافت و فضای مذاکرات صلح به گونه دیگر بود. ایکاش این مقرری‌ها زودتر از این انجام‌ می‌پذیرفت تا جلوگیری از تلفات نظامیان و مردم ملکی در حادثات اخیر می‌کرد.

Go to top