بیکاری عامل اساسی فقر

شاید در میان مردم جهان، ما تنها مردمی هستیم که با فقر و گرسنگی روی گنج خوابیده‌ایم. خاک حاصل خیز، آب فراوان، منابع طبیعی و معادن بی‌شمار از گنجینه‌هایی است که در افغانستان وجود دارد و اما مردم این کشور همچنان در فقر و فلاکت زندگی می‌کنند. در حال حاضر بیکاری یک مشکل جدی برای مردم افغانستان است که بیشتر از هر مشکل دیگر مردم را رنج می‌دهد. مردم افغانستان می‌خواهند بدانند که باوجود سرازیر شدن پول‌های هنگفتی که در طی 15 سال اخیر از سوی کشورهای کمک‌کننده وارد افغانستان شد؛ چرا وضعیت بدتر ازقبل گریده است؟ کدام عامل باعث شده که بیکاری روز به روز در جامعه افغانی افزایش یابد و با گذشت زمان مردم را بیشتر به چالش مواجه کند؟ با وجود مصرف بیلیون ها دالر هنوز هم مردم افغانستان به گونه‌ای جدی با پدیده فقر و بیکاری دست‌وپنجه نرم می‌کنند. صدها تن هر صبح در چهارراهی‌های مزارشریف، کابل و دیگر شهرهای افغانستان همراه با وسایل و ابزار کارشان جمع می شوند تا بتوانند کاری بیابند و پول ناچیزی برای گذران روزگار شان پیدا کنند؛ اما اکثر آنها دست خالی به خانه برمی‌گرد. همه روزه صدها تن بنابر مشکلات بیکاری و در جستجوی کار، کشور را به سمت سرنوشت نامعلوم و خطرناک ترک می‌کنند و راهی کشورهای خارج می‌شوند. این وضعیت را می‌توان برای آینده افغانستان نگران کننده دانست و این وضعیت زمانی نگران کننده تر می‌شود که جوانان فارغ‌التحصیل، بدون داشتن چشم انداز روشن از آینده شغلی، به صفوف بیکاران می‌پیوندند و یا مجبور می‌شوند در جستجوی کار و زندگی بهتر، کشور را به سمت سرنوشت خطرناک و نامعلومی ترک کنند. عوامل زیادی دست به دست هم داده تا گراف بیکاری در افغانستان بالا برود. جنگ و ناامنی، عدم سرمایه گذاری در زیربناها و تآسیس شرکت ها تولیدی، خروج سرمایه ها از کشور و عدم سرمایه گذاری در داخل افغانستان. افزایش ناامنی و جنگ خود مانع رشد اقتصادی و توسعه است. جنگ سبب فروپاشی زیر ساخت‌های جامعه می‌شود و تولید رونق نمی‌گیرد. بدون رشد تولید، ایجاد شغل و کار، امر ناشدنی است ازین رو افزایش ناامنی و جنگ در شهر و روستاهای افغانستان سبب گردیده است تا اشتغال‌زایی روز به روز از بین برود و گراف بیکاری سیرصعودی خود را بپیماید. از سوی هم فقر و بیکاری گراف جرایم جنایی را نیز بالا برده است. وسایل اطلاعات جمعی در سال جاری از دو صد رویداد های خشونت های خانوادگی بر علیه زنان در ولایت ننگرهار خبر می‌دهند. طی چهار ماه گذشته 161 کودک را خانواده‌های‌شان به نسبت مشکلات اقتصادی در ولایات بادغیس و غیره بفروش رسانیده‌اند. مردم یکی از علت عمده آدم ربائی ها، سرقت های مسلحانه، پیوستن هزاران تن زنان، جوانان را به مخالفین مسلح و مافیای مواد مخدر، افزایش بیکاری دانسته، خواهان جلوگیری از آن میباشند. عده‌ای از مریضان معتاد در شفاخانه تداوی شده اما همین‌که رخصت می‌شوند، به نسبت بیکاری به صفوف معتادان می‌پیوندند. فرهنگ کارآفرینی نیز درجامعه بسیاز ضعیف است. دولت باید مردم را تشویق کند و درضمن کسانی که می‌خواهند دست به ایجاد زمینه اشتغال و تولید بزنند باید از سوی دولت بیمه شوند و فرهنگ مصرف گرایی پایین بیاید. درین صورت می‌شود در درازمدت جلو بیکاری و فقر را گرفت. و فرصت اشتغال‌ همیشه‌گی برای مردم افغانستان به جود خواهد آمد. درغیر این صورت بیکاری یک چالش جدی و یک تهدید بزرگ برای دولت و ملت افغانستان می‌باشد.

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top