منتشرشده در: سلام اول

سهمیه بندی کانکور یک جرم بزرگ و خیانت ملی آشکار در عرصه آموزش و پرورش کشور است. این طرح برعلاوه خیانت در عرصه علم و دانایی، خلاف اصل شایسته سالاری و نورم های جهانی نیز است، با عملی شدن این طرح زحمت، تلاش، پشتکار، شایستگی و دانایی بی معنی شده، دانشگاه ها و مراکز اکادمیک دیگر مکانی برای رهپویان علم و دانایی نخواهد بود، بلکه به یک مرکز اهدای سند تحصیلی مبدل خواهد شد. با این شیوه هر بی‌سواد و بی‌منطقی می‌تواند به عنوان سهمیه وارد مراکز تحصیلی و اکادمیک کشور شود و این نهادها را به گند بکشاند، و اندک اعتبار که در یک و نیم دهه‌ی آخر، نهادهای تحصیلی ما کسب نموده آنرا به باد فنا داده و مسخره جهان خواهند کرد. این طرح با هر عنوانی، مغایر با روحیه علمی و آکادمیک بوده و لطمه جبران ناپذیری به جامعه علمی و دانشگاه های کشور وارد خواهد کرد. کانکور در تمام کشورهای جهان، رقابت آزاد و سراسری میان دواطلبانی است که به پرسش های مشترک پاسخ گفته و براساس شایستگی و لیاقت شان به رشته ها و دانشگاه های مورد علاقه شان راه پیدا می کنند. اختصاص کرسی های آموزشی براساس تقسیم بندی های جغرافیایی و قومی در مغایرت صریح با قانون اساسی و روحیه علمی قرار داشته و به نوعی مبارزه با شایسته سالاری است. طرح سهمیه بندی کانکور با هر دلیل و بهانه ای که از سوی کابینه افغانستان مصوب شده باشد، در مخالفت با عقل سلیم، معیارهای بین المللی، ارزش های انسانی و اسلامی و در ضدیت با قانون اساسی قرار داشته و در راستای تطبیق آجندای فاشیزم تدوین و تصویب شده است. تطبیق این طرح آخرین میخ را بر تابوت شایسته سالاری در کشور خواهد کوبید و هژمونی قومی فاشیزم را نهادینه خواهد کرد. شاید در دنیا افغانستان تنها کشوری باشد که به جایی ایجاد رقابت سالم میان شهروندانش و دقت در کیفیت آموزش، آن‌ها را به یک چالش کمیت طلبی فرا می‌خواند. فلسفه طرح سهمیه بندی کانکور این است که دولت افغانستان نمی‌خواهد صرف جوانان با تلاش و زحمت کش به دانشگاه‌ها راه پیدا کنند، بلکه جوانان بی‌سواد و تنبل نیز می‌توانند با هیچ‌شان از همان امتیاز برخوردار شوند. فکر این طرح پس از آن قوت گرفت که عده‌ای زیادی از جوانان زحمت کش شیعه از مناطق مرکزی افغانستان در سال‌های اخیر وارد دانشگاه‌های کشور گردیدند و در مقابل شهروندان جنوب و شرق کشور نتوانستند نمره معیار دانشگاه را پوره نمایند. دولت به جایی این‌که ظرفیت تحصیلی شهروندان جنوب و شرق را بالا ببرد، برای سایر شهروندان کشور محدودیت وضع کرده است. یعنی که دانشجوی محروم و زحمت کش بامیانی با گرفتن 300 نمره باید ناکام شود و در مقابل جوان بی‌سواد و ضعیف جنوبی با گرفتن 100 نمره به پزشکی قبول گردد. در این طرح حتی به اقلیت‌های که اساسا هیچ‌گونه پای‌بندی به نظام آموزشی کشور ندارند نیز سهم داده شده است. برای کوچی‌ها که دایم در کوچ هستند، بیست و پنچ درصد سهمیه در نظر گرفته شده است. یعنی آن جوان کوچی که دایم در کوچ است و ده روز متواتر هم به مکتب نرفته، بر اساس امتیاز کوچی بودنش باید با کسی در یک کلاس بنشیند که در آموزش سال‌ها خون دل خورده و عرق ریخته است. این دقیقا به معنی ضد آن حرف خداوند است که می‌گوید: آیا آنان که می‌دانند با آنان که نمی‌دانند برابرند؟!

منتشرشده در: سیاست
طرح سهمیه بندی کنکور هنوز به درستی و با جزئیات توضیح داده نشده اما نفسِ این ایده بجای رفع محرومیت، گام گذاشتن در جهت توزیع محرومیت و گسترده ساختن چالشهای اجتماعی ـ قومی است. در خصوص طرح این مصوبه، فارغ زا چند و چون جزئیات آن، چند نکته ی اساسی و مهم، درخور تأمل است: 1. تعریفی را که حکومت از مفهوم مناطق محروم و کتله های انسانی محروم ارایه می کند، از بنیاد، غیرواقعی و نوعی فرافگنی سیاسی و…
منتشرشده در: سیاست
حضور افغان‌ها در جنگ‌های برون‌مرزی، به اندازه تاریخ شکل‌گیری کشوری به اسم افغانستان سابقه دارد. اگر دوره «احمدشاه دُرانی» را آغاز شکل‌گیری افغانستان بدانیم، دست‌کم حضور جنگجویان افغان در منازعات منطقه‌ای و بین‌المللی نیز دو و نیم قرن قدمت دارد. احمدشاه درانی و «محمدخان علیزی» خود از فرماندهان صدها و بلکه هزاران تن از جنگجویان افغان در لشکر «نادرشاه افشار» بودند. جامع‌ترین گزارش از حضور جنگجویان افغان در اردوی نادر، کتاب «تاریخ احمدشاهی» نوشته «محمودالحسینی» منشی احمدشاه درانی است. شبی…
منتشرشده در: سلام اول

شاید در میان مردم جهان، ما تنها مردمی هستیم که با فقر و گرسنگی روی گنج خوابیده‌ایم. خاک حاصل خیز، آب فراوان، منابع طبیعی و معادن بی‌شمار از گنجینه‌هایی است که در افغانستان وجود دارد و اما مردم این کشور همچنان در فقر و فلاکت زندگی می‌کنند. در حال حاضر بیکاری یک مشکل جدی برای مردم افغانستان است که بیشتر از هر مشکل دیگر مردم را رنج می‌دهد. مردم افغانستان می‌خواهند بدانند که باوجود سرازیر شدن پول‌های هنگفتی که در طی 15 سال اخیر از سوی کشورهای کمک‌کننده وارد افغانستان شد؛ چرا وضعیت بدتر ازقبل گریده است؟ کدام عامل باعث شده که بیکاری روز به روز در جامعه افغانی افزایش یابد و با گذشت زمان مردم را بیشتر به چالش مواجه کند؟ با وجود مصرف بیلیون ها دالر هنوز هم مردم افغانستان به گونه‌ای جدی با پدیده فقر و بیکاری دست‌وپنجه نرم می‌کنند. صدها تن هر صبح در چهارراهی‌های مزارشریف، کابل و دیگر شهرهای افغانستان همراه با وسایل و ابزار کارشان جمع می شوند تا بتوانند کاری بیابند و پول ناچیزی برای گذران روزگار شان پیدا کنند؛ اما اکثر آنها دست خالی به خانه برمی‌گرد. همه روزه صدها تن بنابر مشکلات بیکاری و در جستجوی کار، کشور را به سمت سرنوشت نامعلوم و خطرناک ترک می‌کنند و راهی کشورهای خارج می‌شوند. این وضعیت را می‌توان برای آینده افغانستان نگران کننده دانست و این وضعیت زمانی نگران کننده تر می‌شود که جوانان فارغ‌التحصیل، بدون داشتن چشم انداز روشن از آینده شغلی، به صفوف بیکاران می‌پیوندند و یا مجبور می‌شوند در جستجوی کار و زندگی بهتر، کشور را به سمت سرنوشت خطرناک و نامعلومی ترک کنند. عوامل زیادی دست به دست هم داده تا گراف بیکاری در افغانستان بالا برود. جنگ و ناامنی، عدم سرمایه گذاری در زیربناها و تآسیس شرکت ها تولیدی، خروج سرمایه ها از کشور و عدم سرمایه گذاری در داخل افغانستان. افزایش ناامنی و جنگ خود مانع رشد اقتصادی و توسعه است. جنگ سبب فروپاشی زیر ساخت‌های جامعه می‌شود و تولید رونق نمی‌گیرد. بدون رشد تولید، ایجاد شغل و کار، امر ناشدنی است ازین رو افزایش ناامنی و جنگ در شهر و روستاهای افغانستان سبب گردیده است تا اشتغال‌زایی روز به روز از بین برود و گراف بیکاری سیرصعودی خود را بپیماید. از سوی هم فقر و بیکاری گراف جرایم جنایی را نیز بالا برده است. وسایل اطلاعات جمعی در سال جاری از دو صد رویداد های خشونت های خانوادگی بر علیه زنان در ولایت ننگرهار خبر می‌دهند. طی چهار ماه گذشته 161 کودک را خانواده‌های‌شان به نسبت مشکلات اقتصادی در ولایات بادغیس و غیره بفروش رسانیده‌اند. مردم یکی از علت عمده آدم ربائی ها، سرقت های مسلحانه، پیوستن هزاران تن زنان، جوانان را به مخالفین مسلح و مافیای مواد مخدر، افزایش بیکاری دانسته، خواهان جلوگیری از آن میباشند. عده‌ای از مریضان معتاد در شفاخانه تداوی شده اما همین‌که رخصت می‌شوند، به نسبت بیکاری به صفوف معتادان می‌پیوندند. فرهنگ کارآفرینی نیز درجامعه بسیاز ضعیف است. دولت باید مردم را تشویق کند و درضمن کسانی که می‌خواهند دست به ایجاد زمینه اشتغال و تولید بزنند باید از سوی دولت بیمه شوند و فرهنگ مصرف گرایی پایین بیاید. درین صورت می‌شود در درازمدت جلو بیکاری و فقر را گرفت. و فرصت اشتغال‌ همیشه‌گی برای مردم افغانستان به جود خواهد آمد. درغیر این صورت بیکاری یک چالش جدی و یک تهدید بزرگ برای دولت و ملت افغانستان می‌باشد.

منتشرشده در: سیاست
سال ۲۰۱۸‌‌ را در چهارچوب برنامه‌های اتحادیه اروپا مشغول ماموریت، مطالعه و پژوهش پیرامون اسراییل و فلسطین بودم. سال پرباری برایم در آموزش عمیق‌تر این پرونده‌ی «پیچیده» در جهان بود. شما با مطالعه و بررسی این جغرافیای سیاسی به یک واقعیت تلخ دست می‌یابید، «فاجعه». این فاجعه را در نگاه بی‌دادگرانه‌ی جهان به سرزمین تاریخی فلسطین و مردم فقیر آن تجلی پیدا می‌کند. ده روز اخیر این هم‌کاری را با حقوق‌دانان کرانه‌ی باختر، اردون و لبنان در شهر جنین سپری…
منتشرشده در: سلام اول

افغانستان روز‌های دشوار ولی سرنوشت سازی را پیشرو دارد. از یک سو تا هنوز نتایج انتخابات پارلمانی به صورت کامل اعلام نگردیده و از سوی دیگر کمیسیون مستقل انتخابات 31 حمل سال 1398 را روز تاریخ برگزاری انتخابات ریاست جمهوری اعلان کرده است. بحران نا امنی و نبود اعتماد ملی بیکاری هم که به اوج خود رسیده است. مشکلات اقتصادی، سیاسی، یکی پی دیگری بر درد و رنج مردم ما افزوده اند، از سوی هم مخالفین دولت افغانستان سطح خشونت و جنایت به شیوه داعش در این کشور را افزایش داده اند و روزی نیست که در کشور اتفاق ناگوار و کشتار افراد ملکی را شاهد نباشیم. در چنین وضعیتی بعید است که دولت افغانستان بتواند انتخابات ریاست جمهوری را بطور شفاف یا حداقل نیمه شفاف برگزار کند. به نقل از رسانه‌ها اطلاعاتی وجود دارد که اشخاص ذیل منحیث کاندیدان احتمالی ریاست جمهوری به میدان خواهند آمد. محمد اشرف غنی رئیس جمهوری موجود ، داکتر عبدالله عبدالله رئیس اجرائیه فعلی، محمد حنیف اتمر مشاور قبلی شورای امنیت ، صلاح الدین ربانی وزیر خارجه موجود ، محمد عمر داوود زی وزیر داخله سابق ، استاد عطا محمد نور والی قبلی بلخ ، داکتر انور الحق احدی وزیر اسبق تجارت ، رحمت الله نبیل سابق رئیس امنیت ملی، حکمت خلیل کرزی معین سیاسی قبلی وزارت امور خارجه ، شیدا محمد عبدالی سابق سفیر افغانستان در هند، اسد الله خالد سابق رئیس عمومی امنیت ملی، دوکتور فرامرز تمنا رئیس انستیتیوت مطالعات استراتیژی وزارت امور خارجه، احمد ولی مسعود رئیس بنیاد شهید احمد شاه مسعود شاید اشخاص و افراد دیگری نیز به وقت و زمانش شوق ریاست جمهوری نماید، و تعدادی از این کاندیدان احتمالی در نیمه راه از این سفر منصرف شوند، یا روز ثبت نام در بازی معاون شدن دخیل شوند. هرچند ثبت نام نامزدان انتخابات ریاست جمهوری تا ماه جدی امسال شروع نخواهد شد، اما صف‌آرایی‌ها قبل از ثبت نام بخاطر انتخابات ریاست جمهوری در میان سیاستمداران جریان دارد. چنانچه رئیس جمهور غنی قبلاً بطور علنی سرور دانش را معاون دوم خود معرفی کرده است. از سوی دیگر گذشت زمان روزتا روز فاصله را برای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری نزدیک‌تر می‌سازد و نیازمند کارها وآماده گی‌های بیشتراست. چیزی که کمیسیون مستقل انتخابات نیز می‌پذیرد که هنوزکارهای بنیادی برای برگزاری انتخابات آیندۀ ریاست جمهوری انجام نشده که باید انجام می‌شد. همه میدانیم اموراتی را که کمیسیون مستقل انتخابات بخاطر انتخابات شفاف ریاست جمهوری باید انجام دهند، زیاد است اما زمان خیلی محدود. کمیسیون انتخابات میداند انتخابات‌های گذشته ریاست جمهوری ومجلس نمایندگان همواره با سرو صدا‌ها وانتقاد‌ها برگزارشده اند، اما چه راه حل‌ها برای دورکردن چالش‌ها ازبرابرانتخابات آینده ریاست جمهوری وجود دارند، که بتواند قناعت نسبی مردم را فراهم سازد. اگر کمیسیون مستقل انتخابات در انتخابات پارلمانی که حالا شمارش آرا ادامه دارد رای‌های سفید را از سیاه جدا و حق را به حق دار برساند این عملکرد باعت اعتماد مردم ‌گردیده و با ایجاد اعتماد مردمی میتواند برای انتخابات ریاست جمهوری سهولت‌ها و همکاری‌های زیادی را با خود همراه داشته باشد. در غیر آن صورت مطابق آنچه که احزاب در ارتباط به تقلب‌های گسترده در نتایج انتخاباتی پارلمانی ادعا دارند، بعید است که در چنین وضعیتی کمسیون مستقل انتخابات مطابق تقویم انتخاتی عمل نماید و انتخابات شفاف و بدون تقلب را برگزار نماید.

منتشرشده در: دین پژوهی
سخنی از پیر ادب سعدی به‌یادم آمد: «سنت جاهلان است، که چون به حجت از خصم فروماند، سلسلۀ دشمنی بجنباند.» با توجه به سابقۀ تاریخی افغانستان، دیده شده که نهادهای مذهبی، روحانیان و علمای دینی نقش برجسته‌ا‌ی در تمامی دوره‌ها داشته‌اند و نیز براساس داده‌های موثق دانش جامعه‌شناختی، دانش تاریخی، روانشناسی و مردم‌شناسی، نهاد مذهبی سابقه‌دارترین نهاد در جامعۀ بشری بوده است. در این نوشتار به مطالعه و بررسی غفلت‌ها، کندی‌ها و کاستی‌هایی‌که در این خصوص شده به‌صورت سلبی پرداخته…
منتشرشده در: سیاست
شاید کسانی به این باور باشند که به راستی ارگ نشینان نادان اند و سبکسرانه باور دارند که سر انجام طالبان به ندای صلح آنان پاسخ مثبت خواهند داد. به ویژه کسانی که دوره داکتر نجیب را خوب به خاطر دارند، نیک می دانند که طالبان آشتی ناپذیرند و به دستور پاکستان کار می کنند و از همین رو، با توجه به ان که در قاموس پاکستان واژه یی به نام صلح نیست، همه فریادهای صلح با طالبان باد هوا…
منتشرشده در: سیاست
معذوریتِ بیانِ حقیقت، مسئولیت اخلاق شهروندی (گپی دوستانه با جناب شاه حسین مرتوضوی) جناب مرتضوي گرامي! امروز پُست شمارا با عنوان «مسئوليت پذيري در تظاهرات» خواندم و بشدت مايه ي تعجب و حتا تأثر من شد. نوشته ايد: «در شماري از تظاهرات‌ها بر اثر حمله‌هاي انتحاري و يافيرهاي متقابل شماري از مردم ملكي و پوليس شهيد و زخمي شده‌اند. امروز عصر جمعه به فاتحه شهيد عاطفه هاشمي رفتيم به خوبي مي‌دانم كه اندوه و درد سنگين كه بر بازوان فاميل…
Go to top