هر پگاه نو با یک نگاه نو

   «درکِ دردها» و «ترکِ طردها»!

در شهری که «انتقادها دیده» و «فریادها شنیده» نمی شود،

«هاله های داد» و «شعله های فریاد» ،

نه از «حجم زبان»، که از «مغز استخوان» زبانه می کشد.

در این جا «خودسوزي» در راه «دگرسازي»،

«آخرين تلاش راه» و «واپسین پرخاش دادخواه» است.

حاکمانی که کمترین بهره از «کفایت» و «درایت» را دارند،

پیش از این که «انزجار توده» به «انفجار ستوده» بینجامد،

گوش ها را باز» و «چشم ها را فراز» می کنند،

هر «انتقادِ سازنده» را «عنادِ براندازنده» نمی نامند

و هر «پندِ دلسوزانه» را «ریشخندِ کینه توزانه» نمی دانند!

«دردها را درک» و «طردها را ترک» می کنند

«قلم های نقّاد» و «قدم های وقّاد» را پاس می دارند

و «مُنقِّدان ورجاوند» و «مُنتِقدان خردمند» را سپاس می گزارند.

چُنین جامعه ای «نگاه صلاح می جوید» و «راه اصلاح می پوید»!

شفیعی_مطهر

--------------------------------

صلاح: نیکوشدن،خیر و نیکی،ضد فساد

هاله: خرمن ماه، دایره روشن گرداگرد ماه

انزجار: بیزاری داشتن،رمیده شدن

فراز: باز،گشاده

عناد: دشمنی ،لجاج ،ستیزه ،گردنکشی

طرد: راندن،دورکردن کسی از نزد خود،تبعید

نقّاد: جداکننده خوب از بد،نقدکننده،انتقادکننده

وقّاد: بسیار فروزنده، فروزان،بسیار روشن

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top