«زیبایی رفتار» یا «فریبایی رُخسار»؟!

هر «زيبا» هماره «خوب» و «مطلوب»نیست ؛

اما هر «پدیده خوب» و «آفریده مطلوب»،

هميشه « زيبا» و «گیرا» است.

«زیبایی» و «فریبایی»،

نه «دلالتی پایا»،که «حالتی گذرا» است.

ممکن است «زیب» به «فریب» بینجامد

و «زیبایی» به «فریبایی»؛

امّا «وجودِ خوب» و «موجودِ مطلوب»،

«زیبنده» هست ،ولی «فریبنده» نیست!

زیبایی ،احتمالاً «وام» دارد،امّا «دوام» ندارد!

زیبا،«جذّاب» و موردِ «اِعجاب» است،

ولی تنها «چشم را می نوازد» و «دل را به وسوسه می اندازد»!

گاه چشمِ خرد را «کور» و از تفکر «دور» می سازد!

زیبایی،«احساس را برمی انگیزد» و «با حواس درمی آویزد»!

چه خوب است انسان، «محبوبِ دل ها» باشد،نه «مغضوبِ محفل ها»!

ولی محبوبیّتی مبتنی بر «زیبایی رفتار»،نه «فریبایی رُخسار»!

شفیعی_مطهر

وام: قرض،دین،(زیبا ممکن است وامدار کسی باشد)

زیب: زیور،زینت،آرایش

اِعجاب: به شگفت آوردن کسی،خودبینی،خودپسندی

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top