«آتشِ آلام» و «عطشِ انتقام»

«زاری»،نتیجه «بیزاری» است.

«سوختنِ سینه» به خاطر «اندوختنِ کینه» است.

«عطشِ انتقام» باعث شعله ورشدن «آتشِ آلام» می شود.

آن که در «سینه خویش»،«کینه دگراندیش» را می پرورد،

«پیش از دشمن» و «بیش از اهریمن»،

خود را «با شکنج می گدازد» و «به رنج می اندازد» .

آن گاه که «سینای سینه» را از «سیمای کینه» می زداییم،

«شمیم بهشتِ جانان»،«نسیم سرشتِ جان» را

«مشکین» و «عطرآگین» می سازد.

«نفرت و نفرین،دل را می آلاید»

و «افرنگ و آفرین،جان را می آراید»!

«موجِ نیک خواهی» در «اوجِ خودآگاهی»،

نخست درونِ خودِ شخص را از «تاریکی ها می پالاید»

و به «نیکی ها می آراید».

سپس «جهان را در بر» و «دیگران را در نظر» می گیرد.

بیاییم «ریشه اوهام» و «اندیشه انتقام» را

«از بُنیاد برانیم» و «در نهاد فرونشانیم» !

شفیعی_مطهر

----------------------------------

زاری: زبونی، خواری، ضعف و ناتوانی

سینا:محلی موسی به پیغمبری برگزیده شد و الواح عشره را خداوند بدو اعطا کرد

شمیم:بوی خوش

اَفرَنگ: فرّ و شکوه،زیب و زیبایی،افرند

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top