«سایه» بهترین «همسایه»!

«سایه» بهترین «همسایه» است؛

زیرا در «ناهموارترین راه»،«وفادارترین همراه» است.

سایه در هر «بی پناهی» انسان را «همراهی»

و در هر «سفری» او را «همسفری» می کند.

او «بی پر و بال» همه جا انسان را «دنبال» می کند،

امّا آن گاه که «زرّینه مهر» از «سینه سپهر» غروب می کند،

این سایه نیز انسان را در بین همه «تن ها»،«تنها» می گذارد.

تنها کسی که انسان را در هر «پیچِ راه»،«هیچ گاه» تنها نمی گذارد،

پس از «ایزدِ منّان»،«خردِ انسان» است.

شفیعی_مطهر

------------------------------

منّان: بسیار نیکویی کننده و بخشنده

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top