«جامِ زمان» و «پیامِ زمین»!

هر «انسان»،«چه پیر و چه جوان»

و هر «کودک» هر چند «کوچک»،

برای ورق زدنِ «برگ های هدرشده» و «گلبرگ های پَرپَرشده» دفترِ عمر،

نه «تاب»،که بسی «شتاب» دارد.

او «زمانِ حالِ رونده را تلف»می کند و «دورانِ وصالِ آینده را هدف»می پندارد.

گویی «عروسِ هدف» و «وِنوسِ شعف»،

تنها در واپسین «صفحه هستی» از این «صحیفه اَلَستی»،

«خفته» و «نهفته» است.

غافل از این که «روزهای زندگی» چون «رودهای ارزندگی»

«نگران» و «شتابان» می گذرد.

هر قطره از «جامِ زمان را باید نوشید»

و هر واژه از «پیامِ زمین را باید نیوشید».

شفیعی_مطهر

--------------------------

تاب: طاقت،توانایی،قرار و آرام

وِنوس: ربُّ النّوع عشق و جمال در نزد رومی ها و یونانی های قدیم

شَعَف: خوشحالی، شادمانی،خوشدلی

صحیفه: نامه ،ورق کتاب، کتاب کوچک، روزنامه

اَلَست: روز ازل و زمان بی آغاز

نیوشیدن: گوش دادن،شنیدن

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top