بستنِ «چشمه نور» با «کرشمه کور»

خودکامه ای که هر گونه «سور» را «سانسور»

و «حُقوقِ مردُم» را با «عُقوقِ تهاجُم» پاسخ می دهد،

او «جاه را می طلبد» و «وجاهت را می شکند»!

ولی افرادی که «سور را تدلیس» و «سانسور را تقدیس» می کنند،

«فاقِد فهم» اند و «مقلِّدِ وَهم».

کسی که «سانسور را می ستاید»،در حقیقت از انسان، «شعور را می زداید».

آن که خود را «لایقِ دانستن» و «شایقِ توانستن» نمی داند،

برای خویش،«فهم را حرام» و «وَهم را مرام» می پندارد!

کسی که «زلالِ فهمیدن را می نوشد» و برای «کمال اندیشیدن می کوشد»،

«شایسته آیش» است و «بایسته ستایش».

ولی فردی که «فهمیدن را جُرم» و «اندیشیدن را گُرم» می انگارد،

«انسانیّتِ خود را انکار» و «به حیوانیّتِ خویش اقرار» می کند.

زیرا تنها «رازِ برتری» و «امتیاز سروَری» انسان بر حیوان،

«ژرف فهمیدن» و «شگرف اندیشیدن» است.

بستنِ «چشمه نور» با «کرشمه کور»،

«دامی پلید» و «اقدامی عَنید» است،

ولی «ستودنِ این کار» و «پالودنِ این انکار»،

«عملی پوسانه» و «اَمَلی چاپلوسانه» است.

مردمی که «دیروز از تزویر حقارت رَستند»،

«امروز زنجیر اسارت را می پرستند»!

در اینجا «دشوارترین کار» و در عین حال «ماندگارترین ابتکار»،

«تنویرِ افکار» و «تغییرِ رفتار» است!

شفیعی_مطهر

--------------------------------

کرشمه: ناز،غمزه،اشاره با چشم و ابرو

سور: مهمانی،بزم ،جشن، جشن عروسی

عُقوق: نافرمانی

وجاهت: زیبایی، عزت،وجیه شدن

تدلیس: عوام فریبی

تقدیس: به پاکی ستودن،پاک و منزه کردن

شایق: علاقه مند،راغب،مشتاق

مرام: مقصود ،آرمان،هدف،مراد

آیش: بارورشدن،میوه دادن

گُرم: اندوه، غم ،دلتنگی

عَنید: ستیزه کننده، ناسازگار، مخالف حق

پوسانه: چاپلوسی ،چرب زبانی برای فریب

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

Go to top