چاپ کردن این صفحه

«اساس استقامت» و «احساس کرامت»

«بلای بیداد» و «ابتلای استبداد»،

«کُنش های زشت» و «واکُنش های بدسرشتِ» خود را

نه تنها در «سیمای خودکامه پُرتوهُّم»،

که در «یاسای عامّه مردُم» نیز تبلور می بخشد.

استبداد،«هوای آلوده فاجعه» است که «فضای پالوده جامعه» را

از «فضایل انسانی می زداید» و به «رذایل حیوانی می آلاید».

در نظام استبدادی ،«امیران آزاده» به «اسیران قلّاده» تبدیل می شوند

و «شهروندان حقدار» به «پایبندان تکلیف مدار»!

«سلطان،اشرف» است و «دیگران،مکلَّف»!

او «راعی» است و دیگران،«رعیّت».

سلطان «مُطاع» است و رعیت،«مُطیع».

تا هنگامی که مردم «بارکشند»،از آنان «بارمی کشند»،

آن گاه می توانند «بپاخیزند» و با سلطه گران «درآویزند»،

که «اساسِ استقامت» و «احساسِ کرامت» را بپذیرند!

شفیعی مطهر

--------------------------

یاسا: رسم وآیین،قاعده و قانون ،حکم و امر پادشاه

راعی:چوپان،شبان،سرپرست قوم،امیر و والی

مُطاع: اطاعت شده، فرمانروا،کسی که از او اطاعت می کنند