تمريني براي آموزش استراتژي ها
طي هفته گذشته، رئيس جمهور آمريكا در رسانه هاي بين المللي اعلام كرده كه
قصد به اجرا گذاشتن استراتژي بازگشت نيروهاي خود از افغانستان را دارد.
البته اين كار را بعد از فرستادن 17 هزار عسگر جديد به افغانستان انجام مي
دهد.
وي و همكارانش در كاخ سفيد بعد از تحليل و تجزيه مسايل افغانستان به چنين
نتيجه اي رسيده اند، كه شايد از دلايل مهم اين تصميم بالا بودن مصارف
نگهداري سربازان در افغانستان با توجه به بحران اقتصادي و مالي آمريكا باشد
و همچنين به نتيجه نرسيدن افزايش نيروهاي نظامي در افغانستان. مي توان
گزينه بحراني نگهداشتن اوضاع افغانستان را در شرايط فعلي نيز اضافه كرد.
چرا كه با نزديك شدن انتخابات رياست جمهوري در كشور ما، چنين تصميمي مي
تواند بر كانديدان دوره بعدي اثر گزار بوده باشد و در آنسوي مرزها، فشارها
را براي به قدرت رسيدن شخصي خاص دنبال مي كنند.
چانه زني هاي كرزي نيز براي دوستي و نزديكي بيشتر با روسيه همچنان نتوانسته
تاثيري بر روند حاكميت دولت وي بگزارد، بلكه شايد چهره وي و كابينه را در
بين متحدان غربي و آمريكا مخدوش تر كرده باشد. اما كرزي نيز براي اين
اقدامات خود بهانه هاي قابل قبولي خواهد داشت. گزينه هايي همچون ناهماهنگ
بودن نيروهاي ناتو با يكديگر و با آمريكا و نيروهاي داخلي و يا افزايش كشت
مواد مخدر در مناطقي كه همچنان در حالت جنگي قرار دارند. البته وي به
پيروزي در دوره بعدي انتخابات نيز مي انديشد و بايد تغييراتي مثبت در روند
كشورداري به نمايش بگذارد.
به هر دليل تعيين استراتژي هاي مختلف كه باعث ورود و خروج نيروهاي خارجي مي
شوند، به عهده حاميان و مسئولين سازمان ها و كشورهاي خارجي است، آنها از هر
فرصتي براي استفاده و كسب منافع ملي خود استفاده مي كنند و اين پيامي است
براي مسئولين كشور ما كه با هوشياري به بررسي واقعيت ها و برنامه هاي در
حال اجراي ديگر كشورها بپردازند، كاسته شدن از نيروها و يا اضافه شدن به
آنها زماني توجيه خواهد داشت كه تغيير حالتي مبني بر افزايش امنيت و ثبات
در كشور ديده شود، ولي در مدت كاري نظاميان خارجي در افغانستان، اوضاع
هرساله وخيم تر از سال گذشته گزارش شده است.