حضرت امام علي (ع) فرمودند:هر كه از علم هدايت طلبد، راه راست به وي بنماياند.

برگزاري انتخابات نياز به تفاهم ملي دارد

  مردم افغانستان به ياد دارند كه چندي قبل و بعد از ساعت ها مشورت و بحث و تبادل نظر ما بين دفتر انتخابات و رئيس جمهور، رهبران جهادي، روساي سه قوه، شخصيت هاي مستقل ، جامعه مدني و دوستان بين المللي ، زمان برگزاري انتخابات رياست جمهوري و شوراهاي ولايتي، از طرف دفتر كميسيون مستقل انتخابات طي يك كنفرانس مطبوعاتي روز 29 اسد 1388 اعلام گرديد كه اين تصميم از طرف بعضي مجامع بين المللي با احتياط تائيد شد و برخي ديگر به سكوت در اين مورد اكتفا كردند، ولي تحليل گران ، شخصيت ها و نمايندگان شوراي ملي با غير قانوني دانستن اين موضوع، به موضع گيري پرداخته و خواستار اين شدند كه بايد بر طبق قانون اساسي عمل شود. بدين اساس يا به دلايل نامعلوم ديگر و به صورت غير مترقبه رئيس جمهور افغانستان فرماني مبني بر برگزاري انتخابات در وقت و زمان مشخص شده در قانون اساسي صادر نمود كه اين مرتبه موضع گيري ها نسبت به گذشته بيشتر شد.
كميسيون مستقل انتخابات با بيان دلايلي همانند نبود بودجه، نبود امنيت در بعضي مناطق كشور، برگزاري انتخابات را در ثور سال آتي ناممكن دانست و نماينده سازمان ملل نيز از اين تصميم دفتر انتخابات استقبال نمود و سخنگوي وزارت خارجه آمريكا نيز از برگزاري انتخابات در 29 اسد حمايت نمود. همچنين از طرف جبهه ملي و عده اي از شخصيت هاي سياسي و نامزد هاي رياست جمهوري روز چهارشنبه، مخالفت جدي خود را بر عليه اين فرمان ابراز داشتند و آنرا مخالف منافع ملي و به نفع شخص رئيس جمهور دانستند. نكته قابل توجه و جالب اين است كه اكثر اين آقايان در دوره هاي مختلف گذشته از اجلاس بن گرفته تا اداره موقت، حكومت انتقالي و دوره انتخابات رياست جمهوري گذشته از نزديكان كرزي محسوب مي شدند ودر حقيقت باعث موفقيت رئيس جمهور در انتخابات گذشته شدند و يا به عنوان وزير در كابينه كرزي مشغول كار بودند، اما حالا كه از قدرت كنار زده شده اند و احتمالا منافع شان ايجاب مي كند، چنين تصاميمي را اتخاذ مي نمايند. اين در حالي است كه جامعه ما پر از چالش ها، معضلات و نگراني هاي مهم ديگر مي باشد. از يك طرف فساد اداري، تعلقات قومي و سمتي و فقر و بيكاري مردم، بيداد مي كند و از طرف ديگر تقويت حضور طالبان در مناطق وسيعي از شرق و جنوب غرب كشور، باعث نگراني اقشار مختلف جامعه بحران زده ما مي باشد.
آيا بهتر نيست تا سياستمداران عزيز در اتخاذ روابط و مواضع سياسي خودشان از ابتدا توجه و دقت كافي نمايند؟
آيا بهتر نيست رهبران و شخصيت هاي سياسي كشور بيشتر از منافع خويش به منافع ملي و مردمي بيانديشند و يك راه تفاهم ملي بوجود بياورند تا مردم محروم ما نيز در كنار ساير ملل جهان احساس غرور و عزت مندي نمايند؟