حضرت امام علي (ع) فرمودند:به آسايش و توانگري و يا فقر و گرفتاري دنيا شادان مباش، زيرا طلا به آتش و مومن به گرفتاري آزمايش گردد.

حكايت همسايگان همچنان ادامه دارد!

هفته گذشته، كاخ سفيد در قلب آمريكا، ميزبان نمايندگان كشورهاي افغانستان و پاكستان بود. اين دعوت كه توسط مقامات جديد آمريكا صورت گرفته بود، از جنبه هاي مختلف قابل ارزيابي و بررسي است.
با وجود تلاش هاي زياد ايالات متحده براي ايجاد رابطه دوستانه بين پاكستان و افغانستان، اين دو كشور همچنان بعد از سال ها داشتن ارتباط سرد، نتوانسته اند دوستي مستحكم و هماهنگي با يكديگر داشته باشند. علت اين امر نيز به گفته كارشناسان مسايل سياسي، وجود عواملي چون خط ديورند، اقوام دو سوي مرز و مشتركات فرهنگي و قبيله اي آنها و در سال هاي اخير جا گرفتن القاعده و باقيمانده طالبان در كوه هاي مناطق بين افغانستان و پاكستان است. همين مسئله باعث شده ايالات متحده بعد از شكست طالبان و خارج كردن آنها از بخش زيادي از خاك افغانستان، همچنان به بهانه نابود سازي دشمن به مناطق قبايلي و دور از كنترل مركزي دولت پاكستان حمله نموده و كشتار زيادي را به راه اندازد.
افغانستان نيز كه سال ها قرباني و وارد كننده تروريزم است، آرزوي نابودي طالبان و القاعده را دارد و مقامات كشور بارها تقاضاي حمله هوايي و زميني به پايگاه هاي شورشيان را كرده اند. از طرف ديگر پاكستان، خود را سردم دار مبارزه با تروريزم مي داند و به گفته مقامات ارشد اين كشور، تمامي تلاش ها براي مبارزه با تروريزم و طالبان پاكستاني در حال انجام است.
اما چرا اين كشورها با يكديگر مصالحه نكرده و برنامه اي براي نابود سازي دشمنان شان در چوكات همكاري منطقه اي و فرا منطقه اي ندارند؟
و دليل اين همه سال جنگ، نا امني و خونريزي بين مرز ها كه اكنون به فراتر از پاكستان و افغانستان رسيده است چيست؟
ملت هاي مسلمان پاكستان و افغانستان، و مردم اين دو كشور كه طعم سال هاي زياد نبرد و جنگ هاي گرم و سرد را چشيده اند، خود سياستمدارترين افكار و مكتب ها را در كوله بار تجربه خود به همراه دارند، همه آنها مي دانند تنظيم يك ائتلاف نظامي با داشتن هدفي چون از بين بردن طالبان و با حمايت تمامي كشورهاي جهان و سازمان ملل متحد كاري نه چندان سخت و با ثمره زياد است، اما چرا اين امر به حقيقت مبدل نمي شود و مانند آنچه كه در افغانستان روي داد و در كمتر يك ماه ماشين نظامي طالبان از بين رفت و تنها در رشته كوه هاي جنوبي و مرزي افغانستان ناپديد شده اند حركتي انجام نمي دهند؟ اين نكته و نكاتي از اين دست، مسايلي است كه نيازي به بررسي هاي متعدد و برنامه ريزي هاي آنچناني ندارند، اين ها واقعيت هايي است كه هم ما، هم پاكستاني ها و هم آمريكايي ها مي دانيم، ولي اينطور كه به نظر مي رسد داستان بايد طور ديگري رقم بخورد!