خبر ـ هفته نامه عصر

حضرت امام علي (ع) فرمودند:به آسايش و توانگري و يا فقر و گرفتاري دنيا شادان مباش، زيرا طلا به آتش و مومن به گرفتاري آزمايش گردد.

شنبه 10 حوت 1387 / 28 فبريوري 2009 / 2 ربيع الاول1430

نگاهي به شخصيت حضرت امام حسن عسكري (ع) در يك نگاه

امام حسن عسكري (ع) سيزدهمين معصوم و يازدهمين امام از امامان اهل بيت (ع) پس از پيامبر اكرم(ص) مي باشد.
آن حضرت در سايه پدر بزرگوار خود حضرت امام هادي (ع) رشد و پرورش يافته و در دانش و زهد و پرهيزگاري سر آمد مردم روزگار خويش گرديد. حضرتش مدت بيست و دو يا بيست و سه سال از عمر شريف خود را در كنار پدر به سر برده و در طول اين مدت ميراث امامت و نبوت را از وي دريافت نمود.
آن حضرت از نظر علم و عمل، رهبري و مجاهدت، و خيرخواهي براي امت جد خود حضرت محمد (ص) بسان پدران بزرگوار خود بود.
شايستگي حضرت امام حسن عسكري (ع) براي امامت و پيشوايي مسلمين از زمان حيات پدر بزرگوارش حضرت امام هادي(ع) در ميان مردم به ظهور و بروز رسيده و در نزد اصحاب خاص امام هادي(ع) و عامه مسلمانان اين مساله به اثبات رسيده بود كه آن حضرت پس از پدر بزرگوار خود امام مفترض الطاعه در ميان مسلمانان است.
امام حسن عسكري(ع) پس از شهادت پدر بزرگوار خود مسئوليت امامت و پيشوايي مسلمانان را به عهده گرفت و امامت آن حضرت حدود شش سال به طول انجاميد؛ شش سالي كه در طول آن، حضرتش در سخت ترين شرايط و نا گوار ترين روزهايي كه اهل بيت رسالت مي گذشت، متحمل مسئوليت هاي بزرگي بود. زيرا حاكمان عباسي كه حريص ترين مردم براي حفظ نگهداري حكومت و قدرت بودند ديگر مي دانستند كه مهدي اهل بيت پيامبر اكرم(ص) از فرزندان حضرت علي و حضرت امام حسين (ع) مي باشد. آنان دائماً در صدد بودند تا آن حضرت را به چنگ آورند. آنان مانند ساير مردم منتظر روزي بودند كه او را ببينند؛ البته نه به اين منظور كه مي خواستند زمام امور حكومت را به دست او بسپارند، بلكه با اين هدف كه شايد بتوانند اين آخرين اميد مستضعفان زمين را نابود نمايند.
حضرت امام حسن عسكري (ع) استاد دانشمندان، الگوي عابدان و رهبر مبارزان سياسي و عقيدتي زمان خويش بود. آن حضرت به رغم دشمني هيات حاكم با اهل بيت پيامبر(ص) و تعقيب و پيگرد حكومت نسبت به آنان و پيروانشان همواره مورد توجه عموم مردم بوده و محبت و ولايت مردم نسبت به آن بزرگوار روز به روز سرعت بيشتري پيدا مي كرد. چنان كه در رابط با پدر و جد بزرگوارش كه هر دو به لقب ابن الرضا(ع) معروف بودند نيز همين محبوبيت وجود داشته است.
دستگاه حكومت عباسي علاوه بر مجبور كردن آن حضرت به اقامت در شهر سامرا آن حضرت را مجبور كرده بود كه هفته اي دو روز در دارالخلافة عباسي حضور به هم رساند.
تاريخ نويسان حضور مردم را در روز رفتن امام حسن عسكري(ع) به دارالخلافه اين چنين شرح كرده اند:
خيابان پر از جمعيت و ازدحام چارپايان گرديده بود به گونه اي كه كسي توانايي راه رفتن نداشت و كسي هم نمي توانست خود را در ميان آن جمعيت وارد نمايد. هنگامي كه امام (ع) وارد خيابان شدند صدا ها خوابيد و در هنگام ورود و خروج از دارالخلافه مردم براي آن حضرت راه باز كردند.
حضرت امام حسن عسكري(ع) در تمامي طول زندگي حتي در زماني كه در زندان حكومت عباسي قرار داشته دو نفر از افراد شرور مامور نگهداري از آن حضرت بودند، همواره در عبادت و بندگي خدا سخت كوش بودند، به گونه اي كه با رفتار و كردار خود توانستند تغييري اساسي در زندگي و روش آن دو مرد شرور ايجاد كنند؛ چندان كه آن دو تن از نظر عبادت و نماز به درجه بالايي دست يافتند. آن حضرت هنگامي كه به آن دو مرد نگاه مي كردند اندام آنها به لرزه مي آمد و ترسي در دل آنها حاصل مي شد كه توانايي غلبه بر آن را نداشتند. حكومت عباسي حضرت امام حسن عسكري(ع) را دائماً تحت تعقيب و مراقبت كامل قرار داده، با جاسوسان متعداد ايشان را محاصره كرده بود. اين جاسوسان همه تحركات امام حسن عسكري(ع) را تحت نظر داشتند تا بدين وسيله بتوانند فعاليت هاي علمي و سياسي آن حضرت را مختل كرده، آن حضرت را از پرداختن به رهبري در ميان طبقات جامعه باز دارند. به همين سبب بود كه حضرت امام حسن عسكري(ع) همچون پدران بزرگوار خود (ع) همواره به كار هاي سري و مخفيانه اهميت خاصي مي دادند. مضافاً بر اين كه ايشان در تحكيم سازمان وكلا نيز تلاش مي نمودند تا بدين وسيله در چنان شرايط دشواري بتوانند مسئوليت رهبري خود را به شكل كامل ادا نمايند. در نتيجه همين فعاليت ها بود كه آن حضرت موفق شد همه تلاش هاي دشمنان را در راه نابود كردن نام و راه اهل بيت(ع) به شكست و ناكامي بكشاند.
حضرت امام حسن عسكري(ع) همچون پدران بزرگوار خود(ع) براي مقابله با ستم، ترور، بازي با قدرت سياسي و بازي گرفتن مقدرات و مصالح امت اسلام توسط حكومت عباسي، وارد معركه مبارزه سياسي گرديد. آن حضرت توانست از اصول شريعت و ارزش هاي رسالت اسلامي به بهترين نحو محافظت كرده و به بهترين وجهي زمينه را براي عصر غيبت كه پيامبر اكرم(ص) و پيشوايان از اهل بيت آن حضرت(ع) خبر از حتمي بودن و ضرورت آن داده بودند، آماده نمايد.
مكتب اهل بيت(ع) در عصر امام حسن عسكري(ع) و به همت گروه ياران آن حضرت، ناقلان حديث و دانشجويان مكتبش آكنده از دانش، دعوت به خط اهل بيت(ع) و دفاع از شريعت اسلام بود. حضرت امام حسن عسكري(ع) علي رغم سختي شرايط سياسي زمان خود در فرآيند دفاع از شريعت اسلام، مبارزه با بدعتها و هدايت گمراهان و ترديد گران و جذب آنها به سوي دايره دين، با حديث تمام به فعاليت مي پرداختند. حضرت امام حسن عسكري(ع) در مدت امامت بسيار كوتاه خود با معتز، مهتدي و معتمد عباسي هم عصر بوده، از سوي هريك از اين خلفا متحمل شديد ترين رنج و فشار و پيگرد و ترور گرديد. چنان كه بارها و بارها دستگير و به زندان افتاد. معتمد عباسي كه خود در ميان امت اسلام محبوبيتي نداشت از اين كه مي ديد امت اسلام از شيعه و سني يكپارچه بر تعظيم و بزرگذاشت و احترام حضرت امام حسن عسكري(ع) اجماع كرده و آن حضرت را در فضيلت بر همه علويان و عباسيان بر تر مي دانند بسيار خشمگين بود و به همين جهت تصميم گرفت تا آن حضرت را ترور كرده و به شهادت برساند. اين گونه بود كه در توطئه شوم سمي به آن حضرت خورانيد و آن حضرت در سني كمتر از 30 سال به درجه رفيع شهادت نايل آمد. پس سلام بر او باد روزي كه به دنيا آمد و روزي كه در راه رسالت پروردگار خود به جهاد پرداخت و روزي كه به شهادت رسيد و روزي كه بر انگيخته خواهد شد.