|
راه رشد زنان؛ باید ها و نباید ها
نويسنده:
عبدالقيوم فدوي
برای اینكه خانواده سالم و جامعه متعادل و متوازن داشته باشیم، بایستی نه زن تحت ظلم و خشونت مرد قرار بگیرد و برعكس نه مرد تحت ستم زن، و هردو در كنارهم و با هم امور زندگی مشترك شان را به پیش ببرند و درعین حال با روحیه همكاری و همیاری، تشكیل خانواده داده، زندگی باهمی را با صداقت، محبت و صفا سرو سامان داده، حقوق و حدود خود شان را به رسمیت بشناسند. در تمام شئون زندگی، رفتار عادلانه داشته باشند و تعادل خانواده و اجتماع را حفظ نمایند و هیچ كدام شان به خود حق ندهند تا كانون گرم و متوازن خانواده را به تشنج بكشانند و جنگ اعصاب و خشونت راه بیندازند.
یكی از آیات روشن و نشانههاى بارز قدرت و حكمت بالغه الهى اینست كه از خمیره، سرشت و جنس خودتان همسرانى برای شما برگزید. مفسرین و دانشمندان منصف و نامتعصب، اشاره كلام ا... مجید را صرف به یك جنس خلاصه نكرده، بلكه هردو عنصر تشكیل دهنده و تكمیل كننده انسان ( مردان و زنان) را مورد خطاب آیه شریفه دانسته اند برای شما مردان، همسران زن و برای شما زنان، همسران مرد را كه همسرشت، همگون، هم سرنوشت و ازلحاظ مقام و جوهره ذاتی و هویت انسانی باهم در یك رتبه هستید، مقرر داشت.
سپس در ادامه آیه شریفه، غایت و هدف اصلی این زوجیت می فرماید تا شما در كنار همدیگر و در درون خانواده های تان به سكون و آرامش دست پیدا كنید.
مثلاً وقتی مرد در خانه اش همسر مهربان و دلسوز و با وفائی داشته باشد، طبعاً برایش مایه تسكین، آرامش و قوت قلب خواهد بود.
همچنان خانمی كه شوهر صادق، مهربان ، با اخلاق نیكو و خوشرفتاری داشته باشد و هر دو باهم عشق، صفا و محبت داشته باشند و زندگی مشترك شان را با تفاهم و مصلحت و آینده نگری به پیش ببرند، خودش برای هردو جنس بهم پیوسته، بزرگترین سعادت و خوشبختی به حساب می آید.
اینجااست كه هردو جنس «زن و مرد» لازم و ملزوم همدیگر و شدیداً به همدیگر محتاج و نیازمند می باشند.
از بركت خانواده سالم و سلیم است كه خداوند تبارك و تعالی تسكین قلبی و آرامش روحی و روانی و تعادلی خانوادگی و اجتماعی را برای بشریت هدیه می دهد و آن دو عنصر تشکیل دهنده اجتماع را به مدارج بالائی از سعادت و خوشبختی افتخار می بخشد. در قسمت آخر آیه شریفه نیز، رسیدن زن و مرد بهم پیوسته را به سعادت و خوشبختی ذكر شده، سازش نیك، دوستی، محبت، مهربانی و عشق ورزیدن به همدیگر شان مشروط ساخته است. طبق ارزیابی و تحلیل دانشمندان و روان شناسان، طبیعت فطری و ذاتی انسان ها حكم میكند كه هردو زن و مرد بهم پیوسته در محیط خانواده، بایستی در برقراری رابطه مبتنی بر عشق، محبت، صمیمیت باهمدیگر تلاش نمایند.
اگر چنین نبود و مثلاً مرد خانه، نسبت به خانمش، احساس برتری جوئی، احساس غلبه حاصل كردن، احساس به استخدام و بهره كشی، تحكم، تشدد، خشونت جوئی، رعایت نكردن حقوق مسلم و نیازهای فطری وطبیعی همسر، برآورده نساختن خواسته ها، آرزوها و ضروریات روزمره اقتصادی، آموزشی، تحصیلی، فنی و تخصصی او، قایل نشدن اختیار در استفاده دلخواه زن از حقوق، مزایا و مایملكش بطور مستقلانه و با اراده خودش در امور روزمره، اختیار ندادن به دختر یا زن در هنگام ازدواج در انتخاب همسر دلخواهش و برعكس، توسل به زور و اجبار در امور ازدواج او، نادیده گرفتن زحمات طاقت فرسا و خدمات روزمره او در درون خانه، نادیده گرفتن توانائی ها، محدودساختن ظرفیت ها و مانع شدن شگوفائی استعداد های علمی، فنی، تخصصی ومسلكی زن و بد تر از همه اگر مرد احساس مالكیت و به بردگی كشاندن همسر خود را در سر بپروراند و در این راه به نحوی از انحاء پافشاری نماید، دیگر توازن و تحفظ رشته باریك رحمت، عشق و محبت قلبی بین آن دو از هم گسسته، روحیهء اعتماد، خوشبینی و دلسوزی از بین شان رخت بربسته ، رویه های خشونت آمیز، پرخاشگری ها، بدبینی ها و بی اعتنائی ها جانشین آن گشته، دیگر امنیت، آرامش، تسكین قلبی و روحی از آن خانه و خانواده برداشته خواهد شد.
برقرار ساختن چنین جو نامطلوب و نامناسبی كه بیشتر از جانب مردان بر خانواده ها اعمال می گردد، در حقیقت امر، حق كشی، جفا و ستم آشكاری است كه مردان بر زنان خویش روا می دارند. اینجاست كه باید، با قوانین مطروحه یك جامعه و پایبندی قانونمندانهء مسئولان ادارهء امور آن در برابر اینگونه مظالم و نابرابری ها، ایستادگی و مقابله صورت گیرد.
اما برعكس اگر روابط فیمابین زن و شوهر حالت اختلاف، تنش و بحرانی بخود بگیرد و همواره درگیری ها و جنجال های روحی بین آنان ادامه یابد، طبعاً دامنه آثار ناگواری های آن به جامعه نیز سرایت و گسترش خواهد یافت.
بنا براین، باید تلاش های متواتر صورت بگیرد تا بطور همه جانبه، در راه رشد استعدادها، معنویات، منویات و اخلاقیات زنان، زمینه سازی در ایجاد فضای سالم و امن آموزشی و تحصیلی برای زنان، تبیین و تأمین حقوق اساسی آنان، مطابق فطرت انسانی شان، توجّه جدی در راستای دفاع اخلاقى و قانونى از زن، ایجاد طرح ها و برنامه های جامع برای رشد و تقویت زنان و اصلاح قوانین با درنظرداشت مسائل و مشكلات زنان، مطابق نیاز های لازم و ضروری آنان.
رعایت حرمت، كرامت و شخصیت حقوقی و حقیقی زنان در خانواده و جامعه، برخورد قاطع با كسانى كه تعدّى، تجاوز و هتك حرمت نسبت به زن روامی دارند، برخورد با مردان خودخواهی كه به لت و كوب زنان شان می پردازند، یا پدرانی كه با بدرفتاری، فرزندان و دختران خود را مصدوم و مجروح می سازند كه متاسفانه در جامعهء ما بی حساب اتفاق می افتد، صورت بگیرد.
درغیر اینصورت، نه خانواده و نه اجتماع هیچ كدام از آثار سوء ، مشكلات، و عوارض ناگوار آن در امان نخواهند ماند.
|