بررسي ابعاد نشست سه جانبه ايران

هفته گذشته،‌ نشست سه جانبه روساي جمهور ايران،‌ افغانستان و پاكستان در تهران داير گرديد. در اين نشست كه به منظور بررسي راه هاي مبارزه با افراطي گري و تروريسم در منطقه داير شده بود، سه كشور سعي در ايجاد هماهنگي براي پايان بخشيدن به وضعيت موجود بوده و نظرات خود را ابراز داشتند. اما اين نشست در سطح بين المللي چه انعكاس و نتايجي را در بر گرفت؟ بطور كلي تمامي كشورهاي منطقه و كشورهاي عضو سازمان ملل متحد از اين نشست كه بين سه كشور همسايه برگزار شده است
ابراز خوشنودي كرده اند،‌ حتي ايالات متحده آمريكا نيز كه دشمن بزرگ ايران محسوب مي شود در اين زمينه ابراز نظر منفي نداشته است در كشور ما، اين نشست بدليل روابط تاريخ و فرهنگي و زباني بين ايران و افغانستان و وجود هزاران مهاجر ما در ايران در جهت تحكيم هماهنگي ها و قرار داد هاي قبلي بسيار موثر و مفيد تلقي مي شود، هر چند هستند افرادي كه همواره در سر راه ايجاد روابط با ايران مشكلات ايجاد كرده و حرف و حديث هاي مختلفي را بيان مي كنند. عده اي بر اين باورند كه ايران در افغانستان به دنبال منافع خود بوده و درصدد باز كردن راهي براي حضور پر رنگ تر در تصميم گيري هاي سياسي و نظامي افغانستان است،‌ زيرا قبل از اين حضور ايران تنها به شكل فرهنگي و حركت هاي اقتصادي تبلور كرده بود.
از طرفي عده اي بر خلاف اين نظريه، ايران را بهترين همسايه كشور معرفي مي كنند،‌ داشتن مرزهايي امن و محسور كه مانع از قاچاق مواد مخدر و اسلحه مي شود و همچنين پذيرش هزاران مهاجر و در نهايت بازار پر رونق كاري براي مردم افغانستان كه بدليل نبودن شرايط كاري در كشور مان خود را به جمهوري اسلامي ايران مي رسانند و كار مي يابند از ويژگي هاي عمده اين همسايه است.
با اطمينان مي توان گفت كه در افغانستان همه از داشتن روابط سياسي و ديپلماسي بيشتر با ايران حمايت مي كنند،‌ زيرا دستاور ناتو و آمريكا در افغانستان چيزي جز بدتر شدن شرايط جنگي و اقتصادي براي مردم ما به دنبال نداشت،‌ و اگر واقع بينانه بنگريم،‌ متوجه خواهيم شد كه اگر هزاران نفري كه از كشور به ايران از طريق قاچاق مسافرت مي كنند و در آن كشور كار و امرار معاش و در آمد پيدا مي كنند ماهانه هزاران دالر را به اقتصاد كشور ما حواله كرده و صد ها هزار خانواده را از خطر فقر و مشكلات آن نجات مي دهند،‌ در حالي كه ما هرگز نمي توانيم حتي قاچاق خود را به مرزهاي آمريكا برسانيم،‌ چه رسد به آنكه در آنجا شرايط كاري مهيا گردد.
پاكستان نيز كه زماني تمام مشكلات تروريستان را به دوش افغانستان مي دانست،‌ امروز متوجه شده است كه ديگر نمي تواند با افغانستان برخوردي مانند گذشته داشته باشد.
كشور ما با داشتن حكومتي رسمي مي تواند با شركت در اينگونه اجلاس ها واقعيت ها را بيان كرده و همه را روشن سازد كه دره سوات متعلق به افغانستان نيست، آنجا در خاك پاكستان قرار دارد.
نشست تهران،‌ با توجه به گفته اي رئيس جمهور كشورمان كه تاكيد بر اجرايي شدن تصاميم داشت،‌ مي تواند تغييرات مفيدي را در سطح منطقه ببار آورد،‌ تكرار اينگونه اجلاس ها و تداوم آن و پيگيري تصاميم اخذ شده و حمايت از اجرا شدن آنها،‌ بهتر از هر تصميم و نشست ديگري به نفع همسايگان خواهد بود. داشتن همسايگاني امن و بدور از خشونت باعث انكشاف همه كشورهاي منطقه و رشد اقتصادي و فكري در جوامع خواهد بود، بخصوص اينكه هر سه كشور و در كل كشورهاي منطقه مسلمان هستند و روابط تاريخي و ديني گسترده اي در ميان شان وجود دارد.
بازي هاي سياسي غرب و استعمار جديد اگر چه توانسته نفاق و دوگانگي را بين كشورهاي مسلمان ايجاد كند،‌ اما مردم منطقه با هوشياري درك كرده اند كه در واقع چه راهي مي تواند آنها را از تباهي نجات داده و زندگي موفق و امروزي را براي آنان به نمايش بگزارد.

در مقابل تعداد زيادي از وكلاي پارلمان در مقابل اين حركت ايستاده و آن را مخالف تمامي قوانين داخلي كشور مي دانند، آنها مي پندارند كه اين كار به معناي دخالت آشكار غرب در امور افغانستان است،‌ بخصوص اينكه گفته شده قرار نيست اين مقام به پارلمان حسابي بدهد و پارلمان نمي تواند او را فرا خوانده و استيضاح نمايد.
به هر صورت، مردم افغانستان نيازمند به حكومتي هستند كه بتواند مشكلات عمده آنان را در اسرع وقت حل نمايد،‌ ساختار هايي كه در سال هاي اخير بوجود آمده اند، در مقايسه با الگوهاي ديگر جهاني،‌ بسيار سطحي و فوق العاده بي بنياد هستند،‌ ما نتوانسته ايم هنوز به جنگ پايان دهيم، هنوز در حال كشته دادن و به خاك و خون كشيده شدن هموطنان خود هستيم، كابل هنوز امن نشده و از لحاظ ساخت و ساز هاي زيربنايي به هيچ عنوان فعاليتي در آن ديده نشده است، در مورد ديگر شهرها و ولايات كه فعلاً زود است مطلبي نوشته شود، با اين حال افرادي كه واقعاً‌ به فكر اصلاح وضعيت كنوني هستند خود را مشروط قرار دادها و سياست بازي هاي پشت پرده و نا نوشته نخواهند كرد، زيرا وضعيت به هر صورت تغيير خواهد كرد و نام هاي بد و خوب توسط مردم شناسايي و نسل هاي آينده در مورد آن قضاوت خواهند كرد.