کانون فرهنگی وهفته نامه عصر نو

 سرمقاله

حمله به مراكز تجاري؛فصل جديدي از حملات تروريستي

جنگ، به عنوان واقعيتي در جهان بشري امروز ، داراي ابعاد و تفاسيري مخصوصي است، بگونه اي كه سازمان هاي بين المللي براي آن قوانيني وضع كرده اند، قوانيني كه محدوديت هايي براي طرفين نبرد ايجاد نموده و آنها را مكلف به اطاعت از اين حدود مي كند.
كشور ما، به عنوان يكي از كشورهاي در حال جنگ و جنگ زده جهان، با جنگ دست به گريبان است، اما متاسفانه كمتر به قوانين آن توجه شده و تقريباً در سال هاي طولاني نبرد، گروه ها، حكومت ها و طرفين جنگ توجهي به قوانين و ضوابط جنگ نداشته و براي به زانو در آوردن طرف مقابل از هيچ اقدامي دريغ نكرده اند.
سازمان هاي بين المللي بخصوص در سال هاي اخير تاكيد زيادي براي احترام به حقوق غير نظاميان، مناطق بي طرف و ساكنين مناطق مسكوني و يا وابسته به سازمان هاي حقوق بشر كرده اند، اما كمتر توسط طرفين درگير شنيده و اجرا شده است.
اكنون كه در روزهاي اخير سال 1388 خورشيدي بسر مي بريم، با گونه جديدي از حملات مخالفان دولت روبرو شده ايم، مخالفان دولت در روشي جديد طي سال جاري براي چندمين بار به مراكز پر جمعيت تجاري در مركز شهر كابل و ديگر شهرها از جمله هلمند حمله برده و دست به كشتار غير نظاميان، سوزانيدن اموال مردم بي دفاع و به نابودي كشانيدن سرمايه هاي ناچيز مردم افغانستان كه در ماركت ها براي گردش پول قرار داده بودند زده است كه صدمات زيادي به كشور ما وارد مي شود، در قدم اول وجهه اردوي ملي، پليس ملي و نيروهاي بين المللي نظامي به شدت مخدوش شده و هويت كاري و فلسفه حضور نظاميان خارجي زير سوال مي رود، بدين معني كه در اولين واكنش بعد از انجام حملات به مراكز تجاري، اين سوال در اذهان مردم افغانستان و جهان خلق مي شود كه سربازان خارجي بعد از اين همه سال حضور در افغانستان چه مي كنند؟ و چگونه ممكن است بعد از اجراي استراتژي هاي متعدد و مصارف هنگفت براي حضور نظاميان خارجي، قلب كابل و بزرگترين ماركت هاي تجاري افغانستان به سادگي مورد حمله قرار گرفته و نابود شوند؟ در اين بين، به اندازه نيروهاي بين المللي، نيروهاي نظامي داخلي بخصوص پليس نيز مورد حمله سوالات قرار مي گيرد، زيرا حفظ امنيت شهري در كابل در قدم اول به عهده پليس شهري و امنيت ملي كابل است و مراكزي كه در امن ترين نقاط كابل قرار دارند نبايد اينگونه و به سادگي توسط نيروهاي مسلح غير مسئول مورد حمله قرار گيرند، در حالي كه توجه رسانه هاي بزرگ جهان با شعارهاي كشورهاي كمك كننده به افغانستان بسوي هلمند و ولسوالي مارجه است، نبايد امنيت داخلي كابل را فراموش كرد و به اين گمان بود كه طالبان در جنوب در حال مبارزه هستند و در مركز خبري از مخالفان دولت نيست. در بعد ديگر اين قضايا، كشته شدن غير نظاميان و مردم عادي كه براي خريد يا فروش در اين مراكز گرد آمده اند تاثر بار است، كابل در هيچ زماني به ياد ندارد كه ماركت ها شاهد هجوم مخالفان دولت باشند، اما با كمال تاسف ديديم كه چگونه ده ها زن و كودك كه با توجه به نزديك شدن به سال جديد شمسي براي تهيه لوازم مورد ضرورت به ماركت مي روند به شهادت مي رسند، و هيچ امنيتي در هيچ يك از نقاط پايتخت وجود ندارد!
امنيت جاني يكي از حقوق اصلي مردم است و مردم حداقل در كابل كه به عنوان پايتخت افغانستان بايد امن ترين و دورترين شهر از جنگ باشد احساس آرامش و زندگي عادي نمايند، در حالي كه چنين آرزويي هنوز به واقعيت تبديل نشده است!
در نگاه سوم، به نابودي كشيده شدن سرمايه هاي مردم افغانستان باعث تاسف است، مردم ما بعد از تحمل خسارات مالي و جاني فراوان در سال هاي گذشته، اكنون با وجود حضور دولت مركزي و توجه هزاران سرباز خارجي و تمامي كشورهاي غني جهان، هنوز از امنيت مالي و سرمايه اي خود بيم دارند و گاهاً تمامي داشته هاي مادي شان در حمله اي چند ساعته از بين مي رود، در ابعاد بزرگتر، سرمايه داران و كساني كه پول هاي زيادي را به قصد سرمايه گزاري در افغانستان تخصيص داده اند، از اين كار خود صرف نظر كرده و پول خود را به ديگر كشورهاي جهان منتقل مي كنند، زيرا امنيت يكي از اساسي ترين نيازهاي سرمايه گزاري در كشورهاي جهان است. با اين حساب، قوانين جنگ در افغانستان نه تنها رعايت نمي شود، بلكه به انواع مختلف مورد تهاجم قرار مي گيرد. مدتي قبل در نمايندگي يكي از بانك هاي دولتي در كابل شاهد حمله مردان مسلح و ايجاد ربع و وحشت بوديم، كمي بعد از يكي از ماركت هاي بزرگ كابل و بعد در هلمند و اينك در مركز تجاري كابل! شايد ديگر نتوان براي خريد به فروشگاه هاي شهر كابل يا ماركت ها رفت، زيرا امكان حملات زياد شده است. مقامات دولتي و نظامي داخلي و خارجي تنها به اظهارات لفظي در رسانه ها اعلام مي كنند كه در حال مبارزه با تروريسم و مخالفان دولت هستند، در حالي كه آنها در چند قدمي مسئولين محترم داخلي و خارجي، اقدام به انفجار و گرفتن جان و مال مردم ما مي كنند.